«Ο Αργυρός ήταν «ελευθέρα Κέρκυρα», σ’ άφηνε να κάνεις ό,τι θέλεις» Γιάννης Μόραλης Στην έκθεση του Γιάννη Μόραλη αυτές τις μέρες στο μουσείο Μπενάκη κατάλαβα τι σημαίνει να κατανοώ τον εαυτό μου ως χρονική απόσταση και την ελληνικότητα ως αντικείμενο σκέψης και όχι ως βίωμα. Και έθεσα όπως είναι φυσικό και το ερώτημα του παρόντος […]
Αιχμές από τον Γιώργο Βέλτσο
Αιχμές από τον Γιώργο Βέλτσο.
Είχα την ευκαιρία την εβδομάδα που πέρασε να σχολιάσω στο tovima.gr το ρεπορτάζ του Βασίλη Λαμπρόπουλου παρομοιάζοντας ένα ένθετο στο κείμενό του «γράφημα» – της αμαρτωλής διαδρομής, του λογισμικού υποκλοπών Predator – με εκείνο το επιτραπέζιο παιχνίδι: το «Φιδάκι». Στο «γράφημά» του, σημειωτέον, δέσποζε το όνομα του Γρηγόρη Δημητριάδη – αλλά έως εκεί. Εδειξα λοιπόν σε λίγες γραμμές […]
Ενας «εαυτοσχεδιασμός» στη Συνάντηση για τον Β. Λεοντάρη* Απέφυγα την Εισήγηση διότι «το να φύγεις ισοδυναμεί με το να χαράξεις μια γραμμή φυγής». Το ποίημα είναι μια τέτοια χάραξη φυγής, το θεωρητικό κείμενο δεν είναι. Εάν «φεύγει» κανείς με ένα θεωρητικό κείμενο, δεν μετατοπίζεται αλλά βηματίζει επιτόπου. Σκέφτομαι τον Ιωσήφ Μπρόνσκι: «η σύνθεση στίχων είναι […]