Η νέα εποχή που αρχίζει δεν θα κριθεί από το ύφος της αντιπολίτευσης αλλά από το περιεχόμενο της διακυβέρνησης
Μεταξύ μας, η αποτίμηση της συζύγου του Μητσοτάκη είναι μάλλον ψυχραιμότερη. Ή τουλάχιστον (παρά την εύλογη τρυφερότητα της ματιάς της) κινείται απείρως κοντύτερα στην άποψη του μέσου ψηφοφόρου από τα παραληρήματα των αντιπάλων του συζύγου της.
Δεν ξέρω αν θα προκύψει κάποιος «νέος ΣΥΡΙΖΑ» μέσα από «βαθιά ανανέωση και επανίδρυση», όπως υποσχέθηκε ο απελθών πρόεδρός του.
Τα γεωπολιτικά δεδομένα παραμένουν αμετακίνητα, ακριβώς επειδή ούτε τα κράτη ούτε η γεωγραφία αλλάζουν από τη μια μέρα στην άλλη.
Προφανώς μια ευρύτατη παράταξη των «καλών ανθρώπων», των πατριωτών, των μετριοπαθών, των αφανάτιστων και των νοικοκύρηδων είναι το όνειρο κάθε πολιτικού.
Βγάζει το «επιτελικό κράτος» περισσότερους επιτελικούς από όσους μπορεί να καταναλώσει; Πολύ πιθανό.
Είναι ο πρώτος Πρωθυπουργός που κερδίζει τρεις συνεχόμενες εκλογές μετά το 1974 διασφαλίζοντας μια δεύτερη τετραετία με ευρύτατη πλειοψηφία.
Κάθε εκλογή είναι αυτοτελές γεγονός, χωρίς προηγούμενα. Αυτή είναι άλλωστε η μαγεία της δημοκρατίας.
Το ερώτημα είναι αν ο επόμενος Μητσοτάκης κι εφόσον επιβεβαιωθεί στην κάλπη θα συνεχίσει το ίδιο μοντέλο.
Σε γενικές γραμμές οι ψηφοφόροι έχουν προεξοφλήσει το εκλογικό αποτέλεσμα και έχουν εκφραστεί ήδη από τις 21 Μαΐου.
Αλλά ευτυχώς εκτός από «τας Βρυξέλλας» έχουμε δικαστές και «εις τα Αθήνας».
Αναφέρω το αλαλούμ με την ενημέρωση του ΣΥΡΙΖΑ για έναν και μόνο λόγο. Για να καταλάβετε πόσο έγκυρα είναι όσα διακινούν για το ναυάγιο της Πύλου οι διάφορες μπασαβιόλες.
Είμαστε πέντε μέρες πριν από τις δεύτερες εκλογές. Εδώ και τέσσερα χρόνια ένας ετερόκλητος όχλος προσπαθεί να οργανώσει μια οργή και να καρπωθεί μια έκρηξη αρνητικών συναισθημάτων. Καταφανώς απέτυχε. Και καταφανώς επιμένει.
Ο Μητσοτάκης έμεινε να παίζει μόνος σε μια παράσταση που πρωταγωνιστεί ο ίδιος, μια εβδομάδα πριν από τις κάλπες της 25ης Ιουνίου.
Μια «τουρκική» μειονότητα και μάλιστα με κοινοβουλευτική εκπροσώπηση θα αποτελούσε διαρκές επίδικο για τουρκική παρέμβαση στη Θράκη.
Η λύση φυσικά δεν είναι να «νομιμοποιήσουμε» γενικώς την ελεύθερη κι ανεξέλεγκτη μετανάστευση. Αλλά να την υποβάλουμε σε σαφείς κανόνες.
Νομίζω πως αν κάποιος πετάξει πεπονόφλουδα όχι μόνο στο Ολυμπιακό Στάδιο αλλά σε ολόκληρη την Αθηνών - Λαμίας, θα τη βρει ο ΣΥΡΙΖΑ και θα φάει τα μούτρα του.
Δεν θέλει και πολύ να μετατραπεί μια εκλογή σε καλλιστεία ανισόρροπων.
Οι ανεύθυνοι αβανταδόροι πώς, πότε και από ποιους θα κριθούν;
Ο Γιάννης Πρετεντέρης γράφει στο κύριο άρθρο του Βήματος της Κυριακής για την υπόθεση της Θράκης και την εμπλοκή του τουρκικού προξενείου στις εκλογές της 21ης Μαΐου.