Γνώμες

Σαν να ζούμε στο upside down του «Stranger Things»: όλα ανάποδα, όλα θολά, όλα μέσα στις αναμνήσεις και τις σκιές. Ακόμα κι όσοι δεν είδαν ποτέ τη σειρά, ξέρουν τη νοσταλγική παγίδα της. Στην ελληνική πολιτική αυτή δεν είναι παγίδα, είναι modus operandi.

Η χρονιά αλλάζει και κάθε αλλαγή, ακόμη και οι επινοημένες από τον άνθρωπο, συνοδεύεται από τους φόβους της

Το μόνο βέβαιο είναι ότι μέσα στους επόμενους δεκαπέντε-δεκαέξι μήνες θα έχουμε εκλογές.

Με πυρήνα την ενεργειακή αυτονομία, τη διαφοροποίηση των πηγών μας, τη βιώσιμη αξιοποίηση των πόρων της πατρίδας μας και τη συνεργασία Αθήνας - Βρυξελλών - Ουάσινγκτον, η χώρα εισέρχεται σε νέα φάση

Ακόμη κι αν δεν κατέλθουν έτεροι κομματικοί-κινηματικοί σχηματισμοί (βλ. Σαμαρά, Καρυστιανού), η Βουλή που θα προκύψει ήκιστα θα εξυπηρετεί την πολιτική σταθερότητα

Ο άνθρωπος έχει επινοήσει αξιοθαύμαστες πρακτικές αντοχής στο χρόνο και απομάκρυνσής του από το επώδυνο που βιώθηκε, από το απευκταίο...

Όπως εξάλλου μας είχε διδάξει και ο Αριστοτέλης η φιλία στην πιο ευγενή της μορφή διαπλάθει και διαπαιδαγωγεί τους ανθρώπους!

Με αφετηρία το νανούρισμα «Κοιμήσου, αγγελούδι μου» από «Το Τραγούδι του Νεκρού Αδελφού» του Μίκη Θεοδωράκη, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Σουηδίας Κλέοπας εξετάζει πώς η ελληνική λαϊκή παράδοση, η αρχαία τραγωδία και η ορθόδοξη θεολογία της Γέννησης συνυφαίνονται σε έναν ενιαίο λόγο για τη μητρική αγάπη, τη συλλογική μνήμη και την πνευματική ευθύνη του ανθρώπου.

Είναι εξαιρετικά επείγον να διορθωθεί η μακροχρόνια απουσία επαρκών δομών ψυχοκοινωνικής υποστήριξης στο σχολείο και στην κοινότητα, και να κατανοήσουμε πως η φυλάκιση ενός ανηλίκου δεν αποτελεί λύση, αλλά ένδειξη ότι όλα τα προηγούμενα επίπεδα παρέμβασης έχουν αποτύχει

Μπορούμε να υποθέσουμε βάσιμα πως ένα υψηλό και σίγουρα καθόλου αμελητέο ποσοστό συμπολιτών μας κινείται σε έναν απροσδιόριστο και αναπόδεικτο χώρο δοξασιών, καταδιωκτικής μανίας και ακατάληπτων πεποιθήσεων.

Αν αναζητήσουμε τις αιτίες της διαφαινόμενης υποχώρησης των οικονομικών μεγεθών θα διακρίνουμε τον σημαντικό περιορισμό της ευρωπαϊκής χρηματοδότησης, τις επιδράσεις του δημογραφικού ζητήματος, τη χαμηλή παραγωγικότητα και τη μεταρρυθμιστική κόπωση

Ενα σημείο απλοϊκής προπαγάνδας με την αποπληρωμή του χρέους είναι ότι με την κίνηση αυτή το Ελληνικό Δημόσιο κερδίζει τους τόκους που θα κατέβαλλε τα επόμενα χρόνια και ότι ο φορολογούμενος θα απαλλαγεί έτσι από την καταβολή όλων των χρεολυσίων.

Το ερώτημα «γιατί υπάρχουν δύο Ελλάδες;» είναι στη σκέψη όλων μας. Η απάντηση είναι απλή: είναι θέμα ηγεσίας. Ο κ. Μητσοτάκης πιστεύει στις δύο Ελλάδες. Αναδεικνύει και επενδύει σε ό,τι πιστεύει ότι πάει καλά. Αρνείται να ασχοληθεί, κρύβει, και βάζει κάτω από το χαλί ό,τι δεν θέλει να αντιμετωπίσει. Ή το αξιοποιεί προς όφελός του.

Αν οι άνθρωποι ακολουθούσαν τον ορθό λόγο, θα ήταν πάντα πιο συγκρατημένοι στις επιθυμίες τους και λιγότεροι φιλόδοξοι στις βλέψεις τους.

Γνωρίζει ο Αλέξης Τσίπρας ότι πρέπει να είναι προσεκτικός, γιατί οι εχθροί του είναι πολλοί, γι΄ αυτό κινείται αργά-αργά και με σύστημα.

Ο άξονας Τραμπ–Όρμπαν δεν συγκροτείται ως επικοινωνιακή ή προσωπική σύμπλευση, αλλά ως σύμπτωση υποδειγμάτων εξουσίας.

Έτσι είναι η ζωή. Γεμάτη ανισότητες. Αλλοι κάνουν Χριστούγεννα στα μπλόκα των αγροτών κι άλλοι στην Κουρσεβέλ. Αλλοι πάνε στους σοφούς της Καρυστιανού κι άλλοι στο Γιούρογκρουπ.

«... η Ελλάδα κατέχει την πρώτη θέση στην έμμεση φορολογία, με το ποσοστό να βρίσκεται στο 40,1% των συνολικών φορολογικών εσόδων»

Πώς το λέει το παλιό ρητό; Αν θέλεις να μη γίνει τίποτα, φτιάξε μια επιτροπή.

Πρωτοφανή κινητικότητα επιδεικνύει κυρίως ο πρόεδρος Τραμπ, καθώς μέσα σε 10 ημέρες έκλεισε συμφωνίες με χώρες που διαθέτουν σπάνιες γαίες, όπως η Αυστραλία, η Μαλαισία, η Καμπότζη και η Ιαπωνία.