Η μητέρα της είχε ένα ρητό: «Κάμαλα, μπορεί να είσαι η πρώτη που θα κάνεις πολλά πράγματα, αλλά φρόντισε να μην είσαι η τελευταία». Μικρό κοριτσάκι ακόμα η Κάμαλα Χάρις τη θυμάται να επαναλαμβάνει αυτή τη φράση.
Έγινε το δικό της μότο. Ο κανόνας της ζωής της. Ο φάρος της. «Φρόντισε να μην είσαι η τελευταία». Για αυτό το δεύτερο σκέλος της μητρικής συμβουλής, η Κάμαλα Χάρις παλεύει καθημερινά.
Ήταν καλοκαίρι του 2020 όταν ο Τζο Μπάιντεν επέλεξε την Κάμαλα Χάρις ως υποψήφια αντιπρόεδρό του, περιγράφοντάς την ως «μια ατρόμητη μαχήτρια για τους αδύναμους και μια από τις καλύτερες λειτουργούς της χώρας».
Η νίκη του Μπάιντεν δεν άργησε να έρθει και η Κάμαλα Χάρις μιλώντας σε ένα πλήθος υποστηρικτών στο Ντέλαγουερ, ανέσυρε από τη μνήμη της τα λόγια της μητέρας της. Για εκείνη και για όλες τις γενιές γυναικών που άνοιξαν δρόμους, εκεί που τα εμπόδια φάνταζαν πραγματικότητα αναπόδραστη.
«Μπορεί να είμαι η πρώτη γυναίκα Αντιπρόεδρος στην ιστορία των ΗΠΑ, αλλά δεν θα είμαι η τελευταία. Κάθε μικρό κοριτσάκι που παρακολουθεί απόψε, βλέπει ότι αυτή είναι μια χώρα δυνατοτήτων», ανέφερε η Κάμαλα Χάρις στην ομιλία της.
Κάμαλα Χάρις, οι πρωτιές
Είναι η πρώτη Αφροαμερικανή γυναίκα στην ιστορία της Καλιφόρνια που είχε εκλεγεί εισαγγελέας, η πρώτη γυναίκα γενική εισαγγελέας της Καλιφόρνια, η πρώτη ινδικής καταγωγής Αμερικανίδα γερουσιαστής, η πρώτη μαύρη γυναίκα και η πρώτη ασιατικής καταγωγής Αμερικανίδα που εξελέγη αντιπρόεδρος των ΗΠΑ.
Αν εκλεγεί στις αμερικανικές εκλογές του Νοεμβρίου 2024, πήρε κι επίσημα το χρίσμα των Δημοκρατικών, θα γράψει ιστορία ως η πρώτη γυναίκα πρόεδρος των ΗΠΑ.
REUTERS/Kevin Lamarque
«Κάτι συμβαίνει στην Αμερική. Το αισθάνεσαι. Κάτι για το οποίο δουλέψαμε και το οποίο ονειρευόμαστε για καιρό. Τον Νοέμβριο ας σπάσουμε την πιο ψηλή, την πιο δύσκολη γυάλινη οροφή, ψηφίζοντας την Κάμαλα Χάρις», ανέφερε η Χίλαρι Κλίντον κατά την πρώτη ημέρα του συνεδρίου των Δημοκρατικών.
Τα παιδικά της χρόνια
Η Κάμαλα Χάρις γεννήθηκε τον Οκτώβριο του 1960 στο Όκλαντ της Καλιφόρνια. Ο πατέρας της, Ντόναλντ Χάρις, ήταν τζαμαϊκανός οικονομολόγος και ομότιμος καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Stanford για την εφαρμογή των μετα-κεϋνσιανών ιδεών στα αναπτυξιακά οικονομικά.
Η μητέρα της, Σαϊαμάλα Γκοπάλαν, ήταν σπουδαία ερευνήτρια που αφοσιώθηκε στην καταπολέμηση του καρκίνου του μαστού. «Η μητέρα μου είχε δύο στόχους στη ζωή της. Να μεγαλώσει τα δύο κορίτσια της και να εξαλείψει τον καρκίνο του μαστού», θα πει η Κάμαλα Χάρις σε συνέντευξή της.
Η μητέρα της, με καταγωγή από την Ινδία, μετακόμισε στις ΗΠΑ το 1960 για το διδακτορικό της στην ενδοκρινολογία στο Πανεπιστήμιο Berkeley.
Ο Ντόναλντ και η Σαϊαμάλα γνωρίστηκαν στα πανεπιστημιακά έδρανα και συμμετείχαν στο κίνημα για τα πολιτικά δικαιώματα.
Παντρεύτηκαν και απέκτησαν την Κάμαλα και τη Μάγια. Όταν η Κάμαλα ήταν επτά ετών οι γονείς της χώρισαν κι εκείνη μαζί με τη μητέρα και την αδερφή της μεγάλωσε σε μια εργατική γειτονιά του Μπέρκλεϋ.
Η Κάμαλα Χάρις περιγράφει την παιδική της ηλικία στο βιβλίο της με τίτλο: “The Truths We Hold: An American Journey”, το οποίο κυκλοφόρησε το 2019. Η ίδια αναφέρει χαρακτηριστικά για τη μητέρα της πως «ήξερε ότι η νέα της πατρίδα, η Αμερική, θα έβλεπε τη Μάγια και εμένα ως μαύρα κορίτσια και ήταν αποφασισμένη να μας εμφυσήσει αυτοπεποίθηση και περηφάνια».
Η Κάμαλα και η αδερφή της μεγάλωσαν πηγαίνοντας στην εκκλησία των βαπτιστών αλλά γνώρισαν και τον ινδουισμό όταν επισκέπτονταν την οικογένεια της μητέρας τους στην Ινδία.
Το όνομα άλλωστε το δικό της αλλά και της αδερφής της σχετίζονται με τον ινδικό πολιτισμό.
Η Κάμαλα βαφτίστηκε ως Kamala Devi. “Kamala” σημαίνει λωτός ενώ συχνά χρησιμοποιείται ως προσωνύμιο για τη θεά του πλούτου, της ευημερίας αλλά και της ομορφιάς Lakshmi και Devi σημαίνει θεά. Το όνομα της θεάς Lakshmi δόθηκε και στην αδερφή της Μάγια η οποία βαφτίστηκε ως Maya Lakshmi.
Η μαύρη Κάμαλα Χάρις
Η μητέρα της δεν ήθελε οι κόρες της να εξαρτώνται από κανέναν. «Ήθελε να είμαστε υπερήφανες και να στεκόμαστε στα πόδια μας».
Της άρεσε ο χορός, το θέατρο και οι ανέμελες κοριτσίστικες βόλτες. Πολύ γρήγορα όμως η Κάμαλα Χάρις ήρθε αντιμέτωπη με τις φυλετικές διακρίσεις.
Όπως αναφέρει η ίδια η Χάρις, όταν εκείνη και η αδερφή της επισκέπτονταν τον πατέρα τους στην πόλη Πάλο Άλτο όπου ζούσε μετά το διαζύγιο με τη μητέρα τους, δεν επιτρεπόταν στα παιδιά της γειτονιάς να παίζουν μαζί τους επειδή ήταν μαύρες.
«Το ζήτημα της φυλής και του χρώματος με απασχολούσε πάντα. Το μίσος, ο ρατσισμός, ο φόβος, οι συγκρούσεις πρέπει να σταματήσουν. Και θα αρχίσουν να σταματάνε όσο αυτά τα θέματα έρχονται ψηλά στην ατζέντα», θα δήλωνε 40 περίπου χρόνια μετά, το 2019, όταν διεκδικούσε το χρίσμα των Δημοκρατικών για την προεδρία των ΗΠΑ.
Η φωνή της μητέρας της δεν φεύγει από τα αυτιά της.
Photo Credits: REUTERS/Kevin Lamarque
«Μην κάθεστε και παραπονιέστε για τα πράγματα, κάντε κάτι», της έλεγε. «Προσπαθώ να ακολουθώ αυτή τη συμβουλή κάθε μέρα και να ζω σύμφωνα με το παράδειγμα που μου έδωσε», τονίζει και προσθέτει «χάρη στη μητέρα μου διδαχθήκαμε να βλέπουμε έναν κόσμο πέρα από τον εαυτό μας. Να έχουμε συνείδηση και συμπόνια για τους αγώνες όλων των ανθρώπων».
Όταν ήταν 12 ετών, η Κάμαλα και η αδελφή της μετακόμισαν με τη μητέρα τους στο Μόντρεαλ του Καναδά. Η μητέρα θα αναλάμβανεερευνητική θέση στο Jewish General Hospital.
Πήγε στο Γυμνάσιο Westmount και πολύ γρήγορα απέκτησε πολλούς και καλούς φίλους.
Μάλιστα ήταν ιδιαίτερα δημοφιλής ανάμεσα στους συμμαθητές της στο Γυμνάσιο. Στο κολέγιο, δούλευε στα McDonald’s για να κερδίσει χρήματα για τα έξοδά της.
Οι γυναίκες που την καθόρισαν
«Εκτός από τη μητέρα μου, υπάρχουν δύο γυναίκες που είχαν κεντρική θέση στην παιδική μου ηλικία και με έκαναν το άτομο που είμαι σήμερα: η γειτόνισσά μου κυρία Σέλτον και η δασκάλα μου στην πρώτη δημοτικού κυρία Γουίλσον.
Η κυρία Σέλτον ήταν μια ζεστή και εύγλωττη γυναίκα, με καταγωγή από τη Λουιζιάνα. Αυτή και ο σύζυγός της, ο Άρθουρ, ήταν ιδιοκτήτες ενός παιδικού σταθμού. Όταν η μητέρα μας δούλευε μέχρι αργά, στο σπίτι της κυρίας Σέλτον πηγαίναμε η αδελφή μου, η Μάγια, κι εγώ μετά το σχολείο.
Το σπίτι της ήταν σαν προέκταση του δικού μας σπιτιού, και η κυρία Σέλτον έγινε μια δεύτερη μητέρα για εμάς.
Ήταν ένας από τους πιο έξυπνους ανθρώπους που γνώρισα ποτέ, και ζούσε με την πεποίθηση ότι πρέπει πάντα να δίνεις ένα χέρι σε όσους έχουν ανάγκη. Ακόμα και όταν άρχισα να εργάζομαι στο γραφείο του εισαγγελέα της κομητείας Αλαμέντα, επέστρεφα στην κουζίνα της κυρίας Σέλτον, όπου ήξερα πάντα ότι θα έβρισκα μια ζεστή αγκαλιά και νόστιμο φαγητό.
Η κυρία Γουίλσον ήταν δασκάλα μου στην πρώτη τάξη του δημοτικού σχολείου Thousand Oaks στο Μπέρκλεϋ της Καλιφόρνια. Μου εμφύσησε μια αίσθηση ελπίδας και θάρρους κατά τη διάρκεια των διαμορφωτικών χρόνων της ζωής μου και πίστευε σε μένα σε κάθε μου βήμα.
Από τα μαθήματα που με δίδαξε μέχρι την αυτοπεποίθηση που με βοήθησε να βρω, της είμαι για πάντα ευγνώμων.
Πολλά χρόνια αφότου τελείωσα την πρώτη τάξη, ανέβηκα στη σκηνή για να παραλάβω το δίπλωμα της Νομικής και όταν κοίταξα στο κοινό, είδα την κυρία Φράνσις Γουίλσον να μου χαμογελάει.
Ήταν εκεί για να με εμψυχώσει, όπως έκανε πάντα. Κουβαλάω τα μαθήματά της μαζί μου μέχρι σήμερα», εξομολογείται η Κάμαλα Χάρις μιλώντας για τις δύο γυναίκες που την καθόρισαν.
Οι σπουδές στη Νομική
Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο Χάουαρντ της Ουάσιγκτον, το οποίο έχει ως γνώμονά του το “Veritas et Utilitas” (Αλήθεια και Χρησιμότητα) και στη Νομική Σχολή της Καλιφόρνια στο Σαν Φρανσίσκο.
Ως φοιτήτρια η Κάμαλα Χάρις ανήκε στην αδελφότητα “Alpha Kappa Alpha”, η οποία ιδρύθηκε από μια ομάδα εννέα γυναικών κολεγίου της Αφρικής στις 15 Ιανουαρίου του 1908 στο Πανεπιστήμιο Χάουαρντ.
Η Χάρις τιμά συχνά την “Alpha Kappa Alpha”, φορώντας ένα κολιέ με δύο σειρές λευκές πέρλες. Κάθε νέο μέλος λαμβάνει μια καρφίτσα με πέρλες κατά την ένταξή του στην αδελφότητα.
Τον Φεβρουάριο του 1998, ο εισαγγελέας του Σαν Φρανσίσκο, Τέρενς Χάλιναν ο οποίος υπήρξε και μέντοράς της, την πρότεινε ως βοηθό εισαγγελέα.
Αυτό βέβαια δεν την εμπόδισε από το 2002 να στραφεί εναντίον του και τελικά να εκλεγεί στη θέση του.
Έκτοτε ξεκίνησε η αναρρίχηση της έχοντας πολλούς υποστηρικτές εντός του Δημοκρατικού κόμματος αλλά και πολέμιους που θεωρούν ότι είναι «προστάτης του status quo» και την κατηγορούν για τα πλούτη της καθώς η συνολική της περιουσία υπολογίζεται στα 60 εκ. δολάρια.
Η απόφαση να γίνει εισαγγελέας δεν άρεσε και τόσο στους γονείς της
Στους γονείς της δεν άρεσε η ιδέα να μπει στο δικαστικό σώμα, επειδή οι δικαστές «είχαν κακή φήμη», όπως έλεγε ο πατέρας της.
Στο επιχείρημα αυτό η Κάμαλα αντέτεινε «θέλω να αλλάξω το σύστημα από μέσα». «Οι γονείς μου ήταν σκεπτικοί για την απόφασή μου, γιατί πίστευαν ότι θα δεχτώ πόλεμο και ότι δεν θα αντεπεξέλθω σε ένα τέτοιο περιβάλλον.
Αντίθετα εγώ πίστευα ότι όχι μόνο θα αντεπεξέλθω, αλλά θεωρούσα υποχρέωσή μου να τα καταφέρω να βάλω κι εγώ το λιθαράκι μου σε μια πιο δίκαιη κοινωνία, με μεγαλύτερη ισότητα και ευκαιρίες», είχε δηλώσει παλαιότερα σε συνέντευξή της.
Για την απόφαση να γίνει εισαγγελέας, η Κάμαλα Χάρις είχε γράψει: «Όταν ήμουν στο λύκειο, έμαθα ότι ο πατέρας της κακοποιούσε την καλύτερή μου φίλη. Μόλις μου το είπε, της είπα “καλά, πρέπει να έρθεις να μείνεις μαζί μας”. Και το έκανε.
Ένας σημαντικός λόγος που ήθελα να γίνω εισαγγελέας ήταν να προστατεύσω ανθρώπους σαν αυτήν και να αλλάξω το σύστημα.
Στην πραγματικότητα, ένα μεγάλο μέρος της καριέρας μου αφορούσε στην προστασία των γυναικών και των παιδιών, συμπεριλαμβανομένης της δίωξης υποθέσεων σεξουαλικής κακοποίησης παιδιών, και τη διασφάλιση ότι τα παιδιά είχαν μια ευκαιρία να γίνουν σπουδαία.
Στο σύστημα δικαιοσύνης μας, πιστεύουμε ότι μια βλάβη εναντίον οποιουδήποτε από εμάς είναι βλάβη εναντίον όλων μας. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο όταν καταθέτουμε μια υπόθεση, δεν κατατίθεται στο όνομα του θύματος. Λέει, “Ο λαός”. Και σε όλη μου τη ζωή, είχα μόνο έναν πελάτη: τον λαό.
Το να αγωνίζομαι για το λαό σήμαινε να αγωνίζομαι για λογαριασμό των επιζώντων σεξουαλικής επίθεσης όπως η φίλη μου.
Σήμαινε να υπερασπιστώ οικογένειες της μεσαίας τάξης που είχαν εξαπατηθεί από τις τράπεζες και να κερδίσω 20 δισεκατομμύρια δολάρια για τους ιδιοκτήτες σπιτιών στην Καλιφόρνια κατά τη διάρκεια της κρίσης των κατασχέσεων. Από εκείνη τη στιγμή στο λύκειο, ήξερα ότι ήθελα να προστατεύω τους ανθρώπους – και αυτό έκανα και θα συνεχίσω να κάνω στον Λευκό Οίκο».
Η Κάμαλα Χάρις ήταν από τις ελάχιστες δικαστικούς λειτουργούς που στήριξαν το κίνημα Black Lives Matter
Έχει πολλά χρόνια στο ενεργητικό της ως εισαγγελέας στην Αλαμέντα και εξελέγη δύο φορές αρχιεισαγγελέας στο Σαν Φρανσίσκο. Το 2004 προκάλεσε την οργή του συνδικαλιστικού οργάνου των αστυνομικών αρνήθηκε να επιβάλλει τη θανατική ποινή στον καταδικασθέντα για την δολοφονία του αστυνομικού Ισαάκ Εσπινόζα.
Επί των ημερών της οι καταδικαστικές αποφάσεις σε υποθέσεις δολοφονίας αυξήθηκαν στο 85%, υψηλότερο ποσοστό στην ιστορία της πόλης. Δημιούργησε ειδική ομάδα δίωξης εγκλημάτων μίσους, ενώ ήταν μία από τις ελάχιστες δικαστικούς λειτουργούς που στήριξαν ανοιχτά το κίνημα Black Lives Matter και ζήτησε να ληφθούν μέτρα για τους θανάτους Αφροαμερικανών από αστυνομικά πυρά..
«Όταν κοιτάζω τον George Floyd, την Breonna Taylor και τον Ahmaud Arbery, βλέπω την οικογένειά μου. Αυτό που τους συνέβη θα μπορούσε εύκολα να συμβεί στους ανθρώπους που αγαπώ.
Είναι μια οδυνηρή πραγματικότητα που οι μαύροι άνθρωποι σε όλη τη χώρα αντιμετωπίζουν καθημερινά. Βλέπω το μέλλον. Ένα μέλλον δικαιοσύνης. Όπου οι αστυνομικοί θα λογοδοτούν για τις πράξεις τους.
Όπου η ιστορία του συστημικού ρατσισμού του έθνους μας αντιμετωπίζεται. Αλλά το μέλλον ξεκινά με το να κάνουμε αυτές τις δύσκολες συζητήσεις για τον πόνο μας και να λέμε την αλήθεια ώστε να μπορέσουμε να θεραπευτούμε», έχει δηλώσει η Κάμαλα Χάρις.
Έδωσε έμφαση στην αποσυμφόρηση των φυλακών με τη μείωση του αριθμού εκείνων που εκτίουν ποινές για μικροεγκλήματα, στη βελτίωση των συνθηκών κράτησης, στη σημασία της εκπαίδευσης των παιδιών για τους κινδύνους των ναρκωτικών..
Επανεξελέγη το 2014 και στη συνέχεια εξελέγη στη Γερουσία των ΗΠΑ το 2016, αντικαθιστώντας την απερχόμενη Δημοκρατική γερουσιαστή Μπάρμπαρα Μπόξερ.
Η Κάμαλα Χάρις στη Γερουσία και το δικαίωμα των γυναικών στην άμβλωση
Μόλις μπήκε στη Γερουσία, η Κάμαλα Χάρις έγινε πολύ γρήγορα γνωστή σε παναμερικανικό επίπεδο για την αξιοποίηση των εισαγγελικών της ικανοτήτων σε ακροάσεις επιτροπών, υποβάλλοντας ενημερωμένους και έμπειρους μάρτυρες σε εγκληματολογικές ερωτήσεις που αρκετές φορές έγιναν είδηση από μόνες τους.
Οι χειρισμοί της στην υπόθεση του Μπρετ Κάβανο, εκλεκτό του Ντόναλντ Τραμπ για το Ανώτατο Δικαστήριο, ήταν αριστοτεχνικοί.
Οι 18 λέξεις που ξεστόμισε κατά την ακρόαση του 2018, συνοψίζουν τις προθέσεις μέχρι και σήμερα.
Η Κάμαλα Χάρις, υπηρετούσε τότε στην Επιτροπή Δικαστικών Υποθέσεων, θέλησε να εκμαιεύσει την άποψη του Κάβανο για την υπόθεση Roe v. Wade (σ.σ. απόφαση ορόσημο του Ανωτάτου Δικαστηρίου των ΗΠΑ στην οποία ενέκρινε ότι το Σύνταγμα των Ηνωμένων Πολιτειών γενικά προστατεύει την ελευθερία μιας εγκύου γυναίκας να επιλέξει να προβεί σε άμβλωση).
«Δεν έχω διατυπώσει μια θέση σχετικά με αυτό», της είπε ο Κάβανο σε κάποιο σημείο, παρακάμπτοντας το γεγονός ότι η διατύπωση μιας θέσης είναι ακριβώς αυτό που του ζητούσε να κάνει.
Εκείνη επέμεινε. «Μπορείτε να σκεφτείτε κάποιον νόμο που δίνει στην κυβέρνηση την εξουσία να λαμβάνει αποφάσεις για το ανδρικό σώμα;».
Ο Κάβανο απάντησε: «Δεν σκέφτομαι κανέναν αυτή τη στιγμή».
Η Κάμαλα Χάρις έβαλε στις πρώτες θέσεις της ατζέντας της τη διαφύλαξη του δικαιώματος των γυναικών στην άμβλωση.
«Δεν θα επιτρέψουμε να μας εκφοβίσουν. Θα αγωνιστούμε για το δικαίωμα των γυναικών να αποφασίζουν αυτές για το σώμα τους, γνωρίζοντας πολύ καλά πως εάν του δινόταν η ευκαιρία, ο Ντόναλντ Τραμπ θα προωθούσε την απαγόρευση της άμβλωσης σε κάθε πολιτεία», είπε η Κάμαλα Χάρις στην πρώτη προεκλογική εμφάνισή της.
«Να πώς θα μοιάζει η δεύτερη θητεία του: περισσότερες απαγορεύσεις, περισσότερα δεινά, λιγότερη ελευθερία. Όπως έκανε στην Αριζόνα, ο Τραμπ θέλει η Αμερική να επιστρέψει στα χρόνια του 1800», συμπλήρωσε.
Η σύγκρουση με τον Μπάιντεν
Λίγο καιρό μετά τις ακροάσεις του Κάβανο, η Κάμαλα Χάρις ανακοίνωσε ότι θα διεκδικούσε το προεδρικό χρίσμα των Δημοκρατικών.
Στις πρώτες 24 ώρες μετά την ανακοίνωση της υποψηφιότητάς της, έσπασε το ρεκόρ του Σάντερς απ το 2016 για τις περισσότερες δωρεές που συγκεντρώθηκαν μέσα σε μια ημέρα μετά την επίσημη ανακοίνωση της.
Photo Credits: REUTERS/Elizabeth Frantz
Χαρακτηριστικότερη στιγμή της εκστρατείας της για το προεδρικό χρίσμα των Δημοκρατικών, όταν στο ντιμπέιτ της 27ης Ιουνίου 2019 έψεξε τον Τζο Μπάιντεν για τη στάση του στις αρχές της δεκαετίας του ’70 ως προς το ζήτημα της μεταφοράς μαύρων μαθητών με λεωφορεία σε σχολεία εκτός της στενής τους περιφέρειας προκειμένου να εξαλειφθεί ο φυλετικός διαχωρισμός.
«Και ξέρετε, υπήρχε ένα κοριτσάκι στην Καλιφόρνια που ανήκε στη δεύτερη τάξη που ολοκλήρωσε τα δημόσια σχολεία της και πήγαινε στο σχολείο με λεωφορείο κάθε μέρα. Και αυτό το κοριτσάκι ήμουν εγώ».
Περίπου έναν χρόνο αργότερα και πιο συγκεκριμένα στις 3 Δεκεμβρίου του 2019, η έλλειψη κεφαλαίων την ανάγκασαν να αποχωρήσει από την κούρσα για το χρίσμα, ενώ λίγους μήνες αργότερα, τον Μάρτιο του 2020 εκδήλωσε την υποστήριξή της στον Μπάιντεν.
Τελικά στις 11 Αυγούστου του 2020, ο Μπάιντεν ανακοίνωσε ότι επέλεξε την Κάμαλα Χάρις ως αντιπρόεδρό του.
Η Κάμαλα που έγινε Momala
«Η οικογένεια σημαίνει τα πάντα για μένα», θα την ακούσει κανείς συχνά να δηλώνει. Η οικογένεια που δημιούργησε με τον Νταγκ Έμχοφ είναι για εκείνη η πιο ασφαλής αγκαλιά στην οποία επιστρέφει ξανά και ξανά.
Βγήκαν ραντεβού στα τυφλά (αν και έχει παραδεχθεί όταν γκούγκλαρε το όνομά του πριν την πρώτη συνάντησή τους) το 2013 όσο ακόμα ήταν Γενική Εισαγγελέας της Καλιφόρνια, κι ο Έμχοφ, δικηγόρος με έδρα το Λος Άντζελες.
Photo Credits: REUTERS/Craig Hudson
Τον Αύγουστο του 2014 το ζευγάρι παντρεύτηκε σε μια τελετή στην οποία χοροστάτησε η αδερφή της Κάμαλα, Μάγια, στην Σάντα Μπάρμπαρα της Καλιφόρνια.
Τα παιδιά του Έμχοφ από τον πρώτο του γάμο, ο Κολ και η Έλα, έγιναν παιδιά της. Η ίδια είχε γράψει πριν λίγα χρόνια για τη σχέση τους αλλά και για την ιδιαίτερη προσφώνηση των παιδιών προς εκείνη, στο περιοδικό Elle.
«Όταν γνώρισα τον Νταγκ, τον άνδρα που θα γινόταν ο σύζυγός μου, γνώρισα επίσης έναν άνδρα που ήταν διαζευγμένος πατέρας δύο παιδιών, του Κολ και της Έλα.
Ως παιδί διαζυγίου, ήξερα πόσο δύσκολο μπορεί να είναι όταν οι γονείς σου αρχίζουν να βγαίνουν με άλλους ανθρώπους. Και ήμουν αποφασισμένη να μην ανακατευτώ στη ζωή τους μέχρι ο Νταγκ και εγώ να αποδείξουμε ότι θα το κάναμε για μεγάλο χρονικό διάστημα.
Τα παιδιά χρειάζονται συνέπεια- δεν ήθελα να μπω στη ζωή τους ως προσωρινό στοιχείο, επειδή δεν ήθελα να τα απογοητεύσω. Δεν υπάρχει τίποτα χειρότερο από το να απογοητεύεις ένα παιδί.
Έτσι, το πήγαμε αργά και σκεφτήκαμε πολύ για το πότε και πώς θα συναντούσα για πρώτη φορά τα παιδιά. Και αυτό σήμαινε αναμονή. Καθώς περιμέναμε, η προσμονή μεγάλωνε. Όταν τελικά ήρθε η μέρα, είχα πεταλούδες στο στομάχι μου. (…)
Ο Κολ και η Έλα δεν θα μπορούσαν να είναι πιο φιλόξενοι. Είναι λαμπρά, ταλαντούχα, αστεία παιδιά που έχουν εξελιχθεί σε αξιόλογους ενήλικες.
Το να γνωρίζεις τον Κολ και την Έλα σημαίνει να γνωρίζεις ότι η μητέρα τους, η Κέρστιν, είναι μια απίστευτη μητέρα.
Με την Κέρστιν τα βρήκαμε και είμαστε αγαπημένες φίλες. Αυτή και εγώ γίναμε ένα δίδυμο μαζορετών στις κερκίδες στους αγώνες κολύμβησης και μπάσκετ της Έλα, συχνά προς αμηχανία της. Μερικές φορές αστειευόμαστε ότι η σύγχρονη οικογένειά μας είναι σχεδόν υπερβολικά λειτουργική.
Λίγα χρόνια αργότερα, όταν παντρευτήκαμε με τον Νταγκ, ο Κολ, η Έλα και εγώ συμφωνήσαμε ότι δεν μας άρεσε ο όρος “μητριά”. Αντ’ αυτού, σκέφτηκαν το όνομα “Momala”».
Η ώρα μας ως οικογένεια είναι το κυριακάτικο δείπνο. Μαζευόμαστε όλοι μαζί γύρω από το τραπέζι και με την πάροδο του χρόνου έχουμε καταλήξει στους ρόλους μας. Ο Κολ στρώνει το τραπέζι και διαλέγει τη μουσική, η Έλα φτιάχνει όμορφα γλυκά, ο Νταγκ είναι ο βοηθός μου σεφ και εγώ μαγειρεύω».
Σύμφωνα με την ίδια «είχα πολλούς τίτλους κατά τη διάρκεια της καριέρας μου κι οπωσδήποτε αυτός της αντιπροέδρου θα είναι καταπληκτικός, αλλά το ”Μομάλα” θα είναι ένας από εκείνους που σημαίνουν τα περισσότερα για εμένα».
Ο Κολ και η Έλα είναι πηγή αστείρευτης αγάπης και χαράς για την Κάμαλα, η οποία δεν παραλείπει σε κάθε αναφορά στην οικογένειά της να συμπεριλαμβάνει και τη μητέρα τους, την Κέρστιν.
«Η καρδιά μου δεν θα ήταν ολόκληρη, ούτε η ζωή μου γεμάτη, χωρίς αυτούς», θα δηλώσει.
Η Έλα έχει μιλήσει στους New York Times για τη χημεία της μητέρας της με τον Έμχοφ και τη Χάρις. «Έχουν πολύ καλή επικοινωνία ανάμεσά τους. Είναι πραγματικά μια ομάδα, σαν να έχουμε τρεις γονείς. Είναι πολύ κουλ».
Συνταγές, σταράκια κι ένας «θηλυκός Ομπάμα»
Ο δημοσιογράφος Νταν Μορέν στη νέα του βιογραφία για την Κάμαλα Χάρις, με τίτλο «Κάμαλα Χάρις – Η βιογραφία», περιγράφει τη γυναίκα πίσω από τα αξιώματα. Σε συνέντευξή του στο περιοδικό Spiegel, αναφέρει:
«Βρέθηκε συχνά στο κατάλληλο σημείο την κατάλληλη στιγμή. Μπορεί να είναι σκληρή και την ίδια στιγμή απίστευτα γοητευτική, ανθρώπινη, αστεία. Μοιράζει συνταγές. Φορά σταράκια.
Προσκαλεί γερουσιαστές να δειπνήσουν μαζί της σε κλειστό κύκλο. Έχει μια ενδιαφέρουσα οικογένεια. Αγαπά το μπάσκετ».
Την αποκαλούν «θηλυκό Ομπάμα». Διαφωνεί, όσο κι αν θαυμάζει τον Μπαράκ Ομπάμα.
Όταν ένας ρεπόρτερ τη ρώτησε εάν θα ήθελε να συνεχίσει την κληρονομία Ομπάμα, εάν ήταν υποψήφια για την προεδρία των ΗΠΑ, είχε δηλώσει ότι «έχω τη δική μου κληρονομιά».
«Αυτή η σύγκριση είναι μόνο επιφανειακά σωστή», δήλωσε ο Μορέν. «Και οι δύο είναι μαύροι, εντάξει. Αλλά ο Ομπάμα είναι πιο διανοούμενος. Η Κάμαλα είναι εισαγγελέας και ως εισαγγελέας πρέπει να είναι κανείς πολύ πιο σκληρός».
«Yποχωρούμε ή παλεύουμε; Εγώ λέω να παλέψουμε»
«Yποχωρούμε ή παλεύουμε; Εγώ λέω να παλέψουμε» λέει στη νικητήρια ομιλία της έχοντας μόλις εκλεγεί γερουσιαστής της Καλιφόρνια.
«Εργατική», «τελειομανής», «αποφασιστική» είναι οι χαρακτηρισμοί που αποδίδει η ίδια στον εαυτό της. «Ο αγώνας για τα πολιτικά δικαιώματα και την κοινωνική δικαιοσύνη δεν είναι για τους λιγόψυχους» επισημαίνει.
Το συγκεντρωμένο πλήθος ξεσπά σε χειροκροτήματα. Απομακρύνεται από το πόντιουμ και κινείται στη σκηνή χαιρετώντας τον κόσμο. Τους χαρίζει ένα από εκείνα τα χαρακτηριστικά χαμόγελά της.
Photo Credits: Julia Nikhinson/Pool via REUTERS
«Έχει το γέλιο μιας παρανοϊκής», διατείνεται ο Ντόναλντ Τραμπ στις προεκλογικές του ομιλίες.
«Έχω το γέλιο της μητέρας μου. Και μεγάλωσα με γυναίκες που γελούσαν με την καρδιά τους. Γελούσαν ενώ καθόντουσαν στην κουζίνα και έπιναν τον καφέ τους συζητώντας για ιστορίες με πολύ γέλιο. Εναι πολύ σημαντικό να θυμόμαστε και να θυμίζουμε στους νεότερους: μην περιορίζεστε από την αντίληψη που έχουν οι άλλοι για εσάς».
Το 2019 είπε στην Washington Post ότι οι πολιτικοί δεν πρέπει να μπαίνουν σε καλούπια λόγω του χρώματος ή του υπόβαθρού τους. «Το θέμα μου ήταν: Είμαι αυτή που είμαι. Είμαι οκ με αυτό. Μπορεί να χρειαστεί να το καταλάβετε, αλλά είμαι καλά με αυτό».
Η μητέρα της είχε ένα ρητό: «Κάμαλα, μπορεί να είσαι η πρώτη που θα κάνεις πολλά πράγματα, αλλά φρόντισε να μην είσαι η τελευταία».