«Η αντιμετώπιση των ΜΚΟ στο προσφυγικό είναι ντροπή» επιγράφεται σχόλιο της συντηρητικής εφημερίδα Die Welt το οποίο, μεταξύ άλλων, επισημαίνει: «Ο λόγος για τον οποίο δεν πέθαναν περισσότεροι άνθρωποι στο Αιγαίο τα προηγούμενα χρόνια ήταν η δουλειά των Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων στο πεδίο.
Οι συνεργάτες τους έστηναν αντίσκηνα, μοίραζαν φαγητό, αγόραζαν ρουχισμό για μικρά παιδιά. Σε αυτούς τους ακτιβιστές εστιάζει τώρα η νέα συντηρητική κυβέρνηση υπό τον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη. (…) Εάν οι αρχές ήθελαν και μπορούσαν να ανταποκριθούν στα ανθρωπιστικά τους καθήκοντα θα ήταν ανάξιο λόγου να μιλάμε γι αυτό. Αλλά με δεδομένη την αποτυχία της Ελλάδας η αντιμετώπιση εκείνων που βοηθούν είναι ντροπή. Είναι και ένα στημένο παιχνίδι. Με τον νέο νόμο οι αρχές θέλουν απλώς να ξεφορτωθούν τις ανεπιθύμητες ΜΚΟ».
Για το ίδιο ζήτημα το Spiegel Online παρατηρεί: «Ήδη από το καλοκαίρι του 2017 η ΕΕ δεν χρηματοδοτεί ΜΚΟ που εργάζονται για τους πρόσφυγες στα ελληνικά νησιά του Αιγαίου. Η Ελλάδα είχε διαμαρτυρηθεί επανειλλημμένως ότι αντιμετωπιζόταν ωσάν να ήταν αναπτυσσόμενη χώρα, που δεν είναι σε θέση να φροντίσει μόνη της τους πρόσφυγες. Επιπλέον, θα ήταν πιο αποτελεσματικός ένας κεντρικός σχεδιασμός. Αυτός ήταν και ένας λόγος για τον οποίο εφεξής τα χρήματα πήγαιναν απευθείας στο ελληνικό κράτος. Μετά από δυόμιση χρόνια είναι πλέον σαφές: παρά τα ευρωπαϊκά κονδύλια, οι ελληνικές αρχές δεν εξασφαλίζουν ανθρώπινες συνθήκες στους καταυλισμούς. Στη Σάμο δεν υπήρχαν ούτε τουαλέτες έξω από το επίσημο κέντρο υποδοχής για μεγάλο χρονικό διάστημα. Τελικά μία ΜΚΟ έστησε χημικές τουαλέτες. Αλλά και την ιατρική φροντίδα αναλαμβάνουν, σε μεγάλο βαθμό, οι ΜΚΟ».
Ανησυχία για τη Λιβύη στο Βερολίνο
Η εβδομαδιαία εφημερίδα Die Zeit εστιάζει στην εμφύλια σύρραξη της Λιβύης και στη γερμανική πρωτοβουλία για ειρήνευση με τη Διάσκεψη του Βερολίνου, την οποία αναμένεται να ακολουθήσουν και άλλες συναντήσεις. Ωστόσο, εκφράζονται φόβοι για αποτυχία του γερμανικού σχεδίου, καθώς θεωρείται σχεδόν αδύνατο να ελεγχθεί και να τηρηθεί το εμπάργκο όπλων για τη Λιβύη. Όπως επισημαίνεται στη σχετική ανάλυση «ούτε οι Γερμανοί, ούτε τα Ηνωμένα Έθνη τολμούν να υλοποιήσουν την απειλή που εξέφρασε η Άγκελα Μέρκελ στις 19 Ιανουαρίου στο Βερολίνο: να ονοματίσουν και επισήμως αυτούς που παραβιάζουν το εμπάργκο. Η διακριτικότητα των διπλωματών εξακολουθεί να χαλιναγωγεί τον θυμό για τις παραβιάσεις. Στόχος είναι να μην προκληθεί δυσαρέσκεια στις εν λόγω χώρες. Μόνο ο Γάλλος πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν θέλησε να παρεκκλίνει και, με τρόπο ελάχιστα διπλωματικό, αντιπαρατέθηκε δημοσίως με τον πρόεδρο της Τουρκίας Ρετέπ Ταγίπ Ερντογάν για τις προμήθειες όπλων. Γιατί η Τουρκία ανήκει στους πιο σημαντικούς παραβάτες του εμπάργκο τις τελευταίες εβδομάδες, μαζί με τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα».
«Υποκρισία» και «ανευθυνότητα» στη Θουριγγία
Πολλά τα επικριτικά σχόλια για ένα «ταμπού» που έσπασε την Τετάρτη στο κρατίδιο της Θουριγγίας: για πρώτη φορά οι ψήφοι του ακροδεξιού κόμματος AfD κρίνουν την εκλογή ενός πρωθυπουργού. Πρόκειται για τον Τόμας Κέμεριχ, επικεφαλής των Φιλελευθέρων (FDP), ενός κόμματος που έλαβε μόλις 5% στις τελευταίες εκλογές. Χαρακτηριστικό το σχόλιο της Erfurter Zeitung στην Ερφούρτη, την πρωτεύουσα της Θουριγγίας: «Ακούγεται υποκριτικό όταν ο Τόμας Κέμεριχ, μετά την εκλογή του, ισχυρίζεται ότι είναι αντίθετος με την AfD και με τον (επικεφαλής της στη Θουριγγία) Χέκε. Διότι λίγα λεπτά προηγουμένως είχε αποδεχθεί μία εκλογή, την οποία θα έπρεπε να απορρίψει, εάν πράγματι εννοούσε αυτά που είπε. Φαίνεται ότι κανένα μέσο δεν είναι ανίερο, κανένα ταμπού δεν είναι απαραβίαστο για να επιτύχει τον πολιτικό στόχο του».
«Ανευθυνότητα» είναι ο τίτλος σχολίου της Süddeutsche Zeitung, που επισημαίνει: «Ακούγεται αυτονόητο όταν δημοκρατικά εκλεγμένοι πολιτικοί λένε ότι έχουν επίγνωση της ευθύνης τους. Στην Ερφούρτη, στις 5 Φεβρουαρίου 2020, είδαμε πόσο πραγματικό μπορεί να είναι το αντίθετο». Υψηλοί τόνοι από την εναλλακτική Tageszeitung του Βερολίνου: «Έχει μία ιστορική συνέπεια το γεγονός ότι το FDP υποκύπτει στο προπατορικό αμάρτημα που όλοι φοβούνταν: μετά το τέλος του εθνικοσοσιαλισμού το κόμμα είχε αποτελέσει πνευματικό καταφύγιο για πολλούς από εκείνους που, λίγα χρόνια πριν, κουνούσαν σημαιάκια επευφημώντας τον Χίτλερ». Η οικονομική επιθεώρηση Handelsblatt παρατηρεί: «Ο Τόμας Κέμεριχ πρέπει να παραιτηθεί γρήγορα. Τα πολιτικά κόμματα εκτός της AfD συγκεντρώνουν την απαραίτητη πλειοψηφία για να διαλύσουν την τοπική Βουλή. Η μοναδική διέξοδος από αυτή τη μιζέρια είναι οι νέες εκλογές».
Γιάννης Παπαδημητρίου