Ο Γιώργος Παντελάκης φιλοξενήθηκε στο Κανάλι Ένα 90,4 FM και την εκπομπή του Ερασιτέχνη Ολυμπιακού, «Μεγάλη μου Αγάπη» και μίλησε για όλους και για όλα με αφορμή την κατάκτηση του τέταρτου νταμπλ.
Ο προπονητής των τετράκις αήττητων νταμπλούχων Ελλάδας στάθηκε στην πορεία των Ερυθρόλευκων στην Ευρωλίγκα, το ρόστερ του, την σημαντικότητα της κάρτας μέλους του Ερασιτέχνη αλλά και για πράγματα που απασχόλησαν την γυναικεία ομάδα μπάσκετ του συλλόγου του Πειραιά.
Αναλυτικά οι τοποθετήσεις του:
Για τη σεζόν που ολοκληρώθηκε: «Σημαντικό επίτευγμα γιατί είναι μία προσπάθεια μεγάλου διαστήματος από όλους μας! Τίποτα δεν έρχεται από μόνο του. Για να φτάσουμε σε αυτό το αποτέλεσμα κάποιοι δαπάνησαν χρόνο στο παρκέ. Οι σταρ είναι οι αθλητές που κάνουν τη δουλειά, όλοι εμείς που είμαστε από πίσω τους απλά προσπαθούμε να τους κάνουμε καλύτερους! Πρωταγωνιστές είναι αυτοί που παίζουν.
Η αλήθεια είναι ότι επειδή φέτος άλλαξε η δομή της ομάδας στην αρχή της σεζόν. Δηλαδή η ομάδα στην αρχή της σεζόν έχασε τους… starter που είχε από την προηγούμενη σεζόν, ξένες και Ελληνίδες, πολλοί πίστεψαν ότι ο Ολυμπιακός φέτος θα δυσκολευτεί ή θα κάνει κάποια ήττα στο πρωτάθλημα. Αυτό πείσμωσε εμάς που δουλεύαμε και μείναμε πίσω. Αυτές που έμειναν πίσω, συνεχίζουν να είναι και οι καλύτερες αθλήτριες στην ομάδα. Η ομάδα μπορεί να αποδυναμώθηκε, που εντέλει κάνοντας ταμείο και ευρωπαϊκά και στα εγχώρια η ομάδα δεν ήταν ούτε ένα χιλιοστό αποδυναμωμένη και αυτό είναι ένα επίτευγμα για την ομάδα. Παραμένουν οι καλύτερες παίκτριες στην Ελλάδα και στάθηκαν στο υψηλότερο ευρωπαϊκό επίπεδο, και τα κατάφεραν πάρα πολύ καλά.
Δεν θέλω να πω κάτι για τα προηγούμενα χρόνια και να αδικήσω κόσμο. θεωρώ ότι ήταν η φυσική εξέλιξη των πραγμάτων. Αυτό που φάνηκε θεωρητικά αδύνατο και δύσκολο ήταν στα προκριματικά της Ευρωλίγκας, γιατί και η ομάδα και ο σύλλογος αποφάσισε να δηλώσει συμμετοχή στην Ευρωλίγκα. Θέλω κάπου εδώ να πω στον κόσμο που μας παρακολουθεί ότι τα ποσά και τα μπάτζετ των ομάδων της Ευρωλίγκας πλησιάζουν την Ευρωλίγκα ανδρών. Εμείς μπήκαμε λοιπόν με ένα από τα μικρότερα μπάτζετ στην Ευρώπη, παίξαμε στα προκριματικά απέναντι σε μία ομάδα με πολλές παραστάσεις από την Ευρωλίγκα και ήρθε η πρόκριση όπως ήρθε.
Μην ξεχνάμε ότι και η δομή της ομάδας δεν ήταν όπως την είχαμε σχεδιάσει γιατί από νωρίς είχαμε χάσει την Ρασίντ, η Σταμολάμπρου δεν έπαιζε γιατί δεν είχαμε δικαιωθεί στο ΑΣΕΑΔ. Η Νικολοπούλου είχε ένα μικροπρόβλημα τραυματισμού και δεν την είχα στα προκριματικό. Ήταν πολύ σημαντικό γιατί οι αθλήτριες που είχα στην ομάδα δεν είχα να ζηλέψουν τίποτα από τις άλλες. Είχαμε έναν συμπαγή κορμό και μας έδειξε τον δρόμο πως πρέπει να κινηθεί στο μέλλον για να έχει συνέχεια. Παίζαμε απέναντι σε ομάδες με 6-7 ξένες και εμείς είχαμε μόλις τρεις ξένες. Και φυσικά όταν μιλάμε για τον Ολυμπιακό που έχει 7 διεθνείς παίκτριες, αυτό δεν έκανε λοιπόν μόνο καλό στην ομάδα μας αλλά συνολικά στην εξέλιξη του γυναικείου μπάσκετ.
Για τις δηλώσεις του προπονητή της Βίσλα, μετά την κλήρωση με τις Ερυθρόλευκες: « «Πάλι καλά που πέσαμε με τον Ολυμπιακό» (σ.σ. είχε πει ο προπονητής της πολωνικής ομάδας). Εμείς δεν είχαμε κάποια παίκτρια που έχει αγωνιστεί στην Ευρωλίγκα και η αλήθεια είναι ότι κοιτάζοντας απλά τα ρόστερ των δύο ομάδων, μπορείς απευθείας να καταδικάσεις ένα γεγονός.
Εμείς σαν αθλητική κουλτούρα και σαν Έλληνες, μπορεί να έχουμε τα τεχνικά χαρακτηριστικά, όμως στο εξωτερικό βγάζουμε ψυχή παραπάνω σε σχέση με τις άλλες χώρες.
Όσοι παίζουν στον Ολυμπιακό, ανεξάρτητα με το οικονομικό επίπεδο που έχει η ομάδα σε σχέση με τις άλλες ομάδες, αγωνίζεται σε μία ομάδα που φοράει μία φανέλα που έχει τον σεβασμό όλου του κόσμου και σίγουρα έχει μία ευθύνη να την φοράς».
Για την διαφορά του Ολυμπιακού με τις υπόλοιπες ομάδες στην Ευρώπη στα περισσότερα τμήματα: «Ο Ολυμπιακός έχει το χάντμπολ, εμάς, δύο πόλο, δύο βόλεϊ που παίζουν Ευρώπη. Εμείς παίξαμε με ομάδες που έχουν μόνο το γυναικείο τμήμα. Όπως το βόλεϊ που έπαιξε με την Τρεντίνο και έχει μόνο το τμήμα βόλεϊ. Όταν μία πόλη έχει να στηρίξει ένα μόνο τμήμα, τότε οικονομικά έχει περισσότερους πόρους για να στηρίξει αυτό. ο Ολυμπιακός έχει αυτήν την στιγμή έχει πόσους επαγγελματίες παίκτες, ξένους και Έλληνες, πόσα ταξίδια, πόσα ευρωπαϊκές υποχρεώσεις. Μιλάμε για τεράστιο πράγμα.
Όταν ξεκίνησε η χρονιά θεώρησαν πολλοί ότι θα πάμε με την Βίσλα και θα πάμε να χάσουμε εύκολα το πρώτο παιχνίδι και στη συνέχεια θα χάσουμε ακόμα πιο εύκολα και το δεύτερο. Όταν προκριθήκαμε επί της Βίσλα ξεκίνησαν τα δύσκολα και ο περισσότερος κόσμος που ήξερε την κατάσταση πίστευε ότι ο Ολυμπιακός θα πάει στην Ευρωλίγκα και θα εκτεθεί. Αυτό ανέβασε την ευθύνη μας και μπήκαμε στο γήπεδο και αν η ομάδα μπορούσε να παίξει στο 100% έπαιξε τελικά στο 110. Είδαν οι αθλήτριες τι έπρεπε να διορθώσουν για να γίνουν καλύτερες και αυτό μας έφτιαξε την ποιότητα της προπόνησης. Ανέβηκε επίπεδο στην Ελλάδα, οι προπονήσεις έγιναν πιο δύσκολες και αποδοτικές. Αυτό το κατάφεραν οι παίκτριες και τα… credit πάνε περισσότερο σε αυτές».
Για την χρονιά του Ολυμπιακού στην Ευρώπη και για το πώς ανταποκρίθηκε το ρόστερ του: «Γενικά ήταν μία κομβική χρονιά γιατί ως Ελλάδα βγάλαμε δύο ομάδες στην Ευρώπη. Εμείς στην Ευρωλίγκα και η Νίκη Λευκάδας που μπήκε στο Eurocup. Η Νίκη δεν είχε κάποιο θετικό αποτέλεσμα όμως είχε μία ενθαρρυντική παρουσία. Από την άλλη πλευρά, ο Ολυμπιακός έχει εφτά διεθνείς παίκτριες, που φέτος πρωταγωνίστησαν στο υψηλότερο επίπεδο που μπορούσαν να πρωταγωνιστήσουν. Δεν είχαμε σταρ. Σε κάθε παιχνίδι έβγαινε κάποιος άλλος μπροστά. Όπως στον τελικό του Κυπέλλου ήταν MVP η Νικολοπούλου, όπως στην Ευρωλίγκα η Εβίνα ήταν σημαντική σε άλλο ματς. Είμαστε χαρούμενοι που έχουμε πετύχει τους στόχους μας, όμως και εμείς σαν προπονητές είμαστε ικανοποιημένοι γιατί όταν έχουμε ξεκινήσει την χρονιά, έχουμε πάρει αθλητές που έχουνε γίνει καλύτεροι από ότι ήταν πριν έρθουν σε μας. Αυτή είναι η δουλειά των προπονητών. Είμαι πολύ χαρούμενος που κάναμε φέτος αυτήν την δουλειά».
Για το πόσο σημαντικό είναι που υπάρχει προβολή από την τηλεόραση: «Αν βάλεις και δεις την διοργάνωση του Final-4 του βόλεϊ στις Σέρρες που ήταν μία διοργάνωση φοβερή, με εμάς που κάναμε ένα Final-4 στα Χανιά, μία διοργάνωση με πολύ ωραίο θέαμα και δεν είχαμε τη δυνατότητα να τη δει ο κόσμος. Άμα το κοριτσάκι λοιπόν δει στην τηλεόραση το βόλεϊ τότε θα πει στον μπαμπά του να το πάει στο βόλεϊ. Αν δει γυναικείο μπάσκετ, τότε θα πει στον μπαμπά του να δει μπάσκετ. Αν πάει και στα δύο, τότε το κοριτσάκι θα αποφασίσει και αυτό που θέλει να πάει.
Είναι λοιπόν θέμα προβολής και ως ένα σημείο έχει αλλάξει η κουλτούρα μας σαν λαός, αφού δεν πάμε στο γήπεδο όπως παλιά. Και λέω για τις οικογένειες».
Για την σημαντικότητα της Κάρτας Μέλους: «Ένας άνθρωπος με 50 ευρώ τον χρόνο μπορεί να δει περίπου στα 120 παιχνίδια. Δηλαδή με 40 λεπτά περίπου νομίζω μπορεί ένας άνθρωπος να περάσει ευχάριστα για 1-2 ώρες σε έναν αγώνα υψηλού επιπέδου. Και είναι σημαντικό για όλους, που είμαστε έξι τμήματα που παίζουν στην Ευρώπη και έχουμε όλα τα προβλήματά μας λυμένα.
Πήγαμε να παίξουμε έναν τελικό με τον ΠΑΟΚ και θα μπορούσε εύκολα να αλλάξει και η δική μας δομή, σε σχέση με εκείνης του ΠΑΟΚ. Γιατί αποφάσισε να παίξει χωρίς ξένες, καθότι μετράγαμε νίκες και ήττες από το πρωτάθλημα, χωρίς να θέλω να κακολογήσω τον προπονητή και τις παίκτριες που αγωνίστηκαν. Θα μπορούσαμε εύκολα να αλλάξουμε τη δομή μας, να γλυτώσουμε σαν σύλλογος κάποια χρήματα από τις ξένες που δεν θα δίναμε. Αλλά επειδή ο Ολυμπιακός είναι τέτοιος σύλλογος που το πρεστίζ δεν αλλάζει, μείναμε και εμείς ως έπρεπε».
Για τον κόσμο του Ολυμπιακού: «Είναι κάτι που δεν το βρίσκεις εύκολα και υπάρχουν και πρωταθλήματα που δεν το βλέπεις εύκολα αυτό. Μου έστειλαν μηνύματα στο παιχνίδι με τον ΠΑΟΚ, κάνε κάτι κόουτς, καθυστέρησέ το, για να μπορέσουν να το προλάβουν. Ειδικά οι άνθρωποι που παρακολουθούν τον Ερασιτέχνη Ολυμπιακό είναι στιγμές που και διχάζονται και πρέπει να επιλέξουν τις αποστάσεις. Το Παπαστράτειο-Γλυφάδα δεν είναι πολύ εύκολη απόσταση. Ξέρουμε ότι η Γλυφάδα είναι μία δύσκολη απόσταση, ο κόσμος τη στήριξη τη δείχνει. Ποιος αθλητής και ποια αθλήτρια δεν θέλει να παίζει μπροστά σε κόσμο. Και αυτό που συζητούσαμε εκτός αέρα για το ματς τον ΠΑΟΚ στο Ρέντη, δεν είναι κλισέ να λέμε ότι ο κόσμος είναι ο 6ος ή 7ος παίκτης για μία ομάδα. Ο κόσμος ειδικά στον αθλητισμό τον ερασιτεχνικό, ειδικά εκεί οι παίκτες δεν είναι και συνηθισμένοι να παίζουν μπροστά σε τόσο πολύ κόσμο τον χρειάζονται. Ειδικά οι φίλαθλοι οι δικοί μας που δεν έρχονται στο γήπεδο απλά για να χτυπήσουν παλαμάκια και δίνουν την ψυχή τους στην κερκίδα, μπαίνουν στην εξίσωση σε πολύ σημαντικό βαθμό.
Θυμάμαι στο παιχνίδι με την Βίσλα είχαμε 2000 οπαδούς μας στο ΣΕΦ. Οι 2.000 οπαδοί σε αυτό το γήπεδο, δείχνουν άδειο οπτικά το ΣΕΦ. Βρεθήκαμε λοιπόν 16 πόντους πίσω, ξαφνικά κάναμε ένα σερί 5 πόντων και ξεσηκώθηκε όλο το γήπεδο. Αυτό μας έδωσε από το -16 το +5. Δηλαδή κάναμε ένα 23-2 για ακρίβεια και αυτό δεν γίνεται από μόνο τους. Οι αθλήτριες παίρνουν ένα τεράστιο.. boost από τον κόσμο. Είναι φίλαθλοι που φωνάζουν, προσπαθούν και ιδρώνουν για την ομάδα τους! Το βόλεϊ ήταν αδύνατον να χάσει την Πέμπτη με τέτοιο κόσμο».
Για το πώς ασχολήθηκε με το γυναικείο μπάσκετ: «Αρχικά να σου πω ότι έχω περάσει από όλα. Μπορεί να είμαι 36 ετών αλλά φέτος κλείνω τον 15 χρόνο που κάνω τον προπονητή. Και είναι σημαντικό για μένα γιατί έχω περάσει από όλα τα κλιμάκια του μπάσκετ. Ξεκίνησα από 8χρονα παιδιά, είδα την εξέλιξη σε αυτά. Μου έδωσε μεγαλύτερη διάθεση για να πάω παρακάτω, πήγα σε παίδες, σε έφηβους και σε άνδρες. Πήγα στη συνέχεια σε γυναίκες, παγκορασίδες, κορασίδες. Πέρασα από όλα τα τμήματα. Και θέλω να σου πω κάτι η πορεία είναι αυτή που θα σου δείξει τι μπορεί να κάνεις στη ζωή σου. Όταν πάμε στο αντρικό λέμε ότι το γυναικείο μπάσκετ δεν υπάρχει. Με χαροποιεί ιδιαίτερα το γεγονός ότι ασχολούμαι με το γυναικείο μπάσκετ.
Οι κοπέλες ας πούμε δεν μπορούν εύκολα να καρφώσουν, αλλά θέλω να σας πω ότι οι γυναίκες παίκτριες είναι πολύ πιο σκεπτόμενες μέσα στο παιχνίδι. Οι γυναίκες αντέχουν περισσότερο. Είναι πολύ πιο σκληρές στην προπόνηση. Η γυναίκα δεν θα τα παρατήσει εύκολα. Τα έχουμε αδικήσει λίγο σαν αθλήτριες. Ναι δεν μπορούν να παρουσιάσουν το θέαμα που δίνουν οι άντρες. όμως η πειθαρχία που δείχνουν είναι κάτι που δεν το έχουν οι άντρες. Η προπόνησή τους, πως σκέφτονται».
Για το πώς δομήθηκε το ρόστερ των αήττητων νταμπλούχων Ελλάδας το καλοκαίρι: «Εμείς καθόμαστε και σπαταλάμε ώρες το καλοκαίρι για να δούμε πως μπορεί να λειτουργήσει η ομάδα. Μετά βλέπεις το υλικό και εσύ πρέπει να βάλεις την κατάλληλη θέση και ροή για να δεις αν θα σου βγει. Το σημαντικό που πρέπει να κάνει ένας προπονητής είναι να ακούει την ομάδα του. Εγώ αν ας πούμε έλεγα ότι πρέπει η ομάδα να πιέζει για 40 λεπτά με παγίδες, θα πρέπει να καταλάβω αν η ομάδα μου μπορεί να το στηρίξει. θα πρέπει να ξέρω πόσο θα επιμείνω για αυτό και στη συνέχεια να δω το επόμενο βήμα. Επειδή γνώριζα ήδη τις κοπέλες, ήξερα πως να διαχειριστώ κάποιες καταστάσεις από την αρχή και επειδή ο πρώτος… τελικός μας ήταν πολύ νωρίς για φέτος, στην αρχή του Οκτώβρη, ήξερα τι πρέπει να κάνω και να μην πειραματιστώ».
Για το εάν είναι ικανοποιημένος για φέτος: «Δεν θα μπορούσα να είμαι πιο ικανοποιημένος από τις αθλήτριες μου. Βάζεις και τον παράγοντα τύχη, λέγοντας και τους τραυματισμούς. Η Ρασίντ ήταν μία αθλήτρια με καλές περγαμηνές που με βοηθούσε και στην προπόνηση και ως χαρακτήρας και ως παίκτρια. Χάσαμε κάποια ματς στις λεπτομέρειες που θα μας έβαζαν στο Eurocup. Η τύχη φέτος δεν ήταν πολλές φορές με το μέρος μας και καταφέραμε αυτό που κάναμε με την δουλειά μας».
Για το τι θα γίνει το καλοκαίρι: «Έχουν μπουχτίσει η αλήθεια είναι τα κορίτσια μου. Πρέπει να περάσουν ένα διάστημα χωρίς να βλέπουν το πρόσωπό μου. Εμείς ξεκινάμε νωρίς την μεταβατική μας, να διορθώσουμε τα πράγματα που πρέπει να κάνουμε σε σχέση με φέτος. Δεν έχουν υποχρεώσεις με την εθνική ομάδα και συμπλήρωσαν 11 μήνες και με μπάσκετ. Εγώ τις αθλήτριές μου πέρσι είχαμε το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Γυναικών και τις αθλήτριές μου της είχα στη διάθεσή μου 26 Σεπτέμβρη και 9 Οκτώβρη παίζαμε τον πρώτο τελικό, οι αθλήτριες μου δεν ξεκουράστηκαν Ιούνιο και Ιούλιο. Κάθισαν μαζί μου. Σχεδιάσαμε το πλάνο της ομάδας και πως θα ήταν αυτή.
Τον Σεπτέμβρη μου ήρθαν οι ξένες αθλήτριες και με κάποιες Ελληνίδες που δεν ήταν στην Εθνική ομάδα βάλαμε τις βάσεις. Στις 25 Σεπτέμβρη γύρισαν Ελλάδα και στις 26 τις έφερα Λευκάδα που ήδη ήμασταν εκεί για ένα τουρνουά, μετά από κούραση, παιχνίδια και ταξίδια και προσπαθήσαμε σε 10 μέρες όλο αυτό το πράγμα να το δώσουμε με όλο το αποτέλεσμα που είχαμε. Η πρόκριση μας έλυσε τα χέρια και μετά ξεκινήσαμε και μπήκαμε στα βαθιά. Το ταξίδι στην Ευρωλίγκα δεν θα το άλλαζα με τίποτα, την ίδια ομάδα που είχα φέτος να την έχω του χρόνου, θα πάμε πολύ καλύτερα».