Πίσω στο 2009, η Θέλτα ήταν στα πρόθυρα του υποβιβασμού στη Σεγούντα. Ένα παιδί που λεγόταν Ιάγο Άσπας σηκώθηκε από τον πάγκο με τρεμάμενα πόδια. Ήταν το ντεμπούτο του. Σκόραρε δύο γκολ. Έσωσε την ομάδα του. Ξέσπασε σε κλάματα.
Δέκα χρόνια μετά, το φάντασμα του υποβιβασμού πλανάται πάνω από την ομάδα του Βίγο. Ο Άσπας δεν είναι πια παιδί. Από τον Αύγουστο έχει κλείσει τα 31. Όμως αγαπάει τη Θέλτα με το ίδιο πάθος. Έκανε τα πρώτα του βήματα στη Θέλτα (1995-2006). Έπαιξε στη δεύτερη ομάδα (2006-2009). Προβιβάστηκε στην πρώτη (2008-2013). Έλειψε μόνο για δύο χρόνια και το 2015 επέστρεψε…
Το παιχνίδι του Σαββάτου (30/03) κόντρα στη Βιγιαρεάλ ήταν ζωής και θανάτου για την ομάδα της Γαλικίας. Ήταν κρίσιμο και για τις δύο ομάδες, που μάχονται να αποφύγουν την επικίνδυνη ζώνη. Στο ημίχρονο, οι γηπεδούχοι βρίσκονταν με την πλάτη στον τοίχο. Πίσω στο σκορ με 0-2. Ο Ιάγο Άσπας προερχόταν από τραυματισμό όμως έπρεπε κάτι να κάνει…
Το Κίτρινο Υποβρύχιο με τα γκολ των Εκαμπί (11′) και Αλφόνσο Πεντράθα (15′) κρατούσε το «διπλό» στα χέρια του. Στο δεύτερο ημίχρονο η Θέλτα αναζητούσε απαντήσεις. Και τις έδωσε ο αρχηγός της. Στο 50′ μείωσε σε 1-2, στο 71′ ο Μάξι Γκόμες ισοφάρισε σε 1-1 και ο Άσπας στο 86ο λεπτό «έγραψε» το τελικό 3-2!
Η ανατροπή είχε πάρει σάρκα και οστά. Το Μπαλαΐδος φώναζε ρυθμικά το όνομά του κι αυτός δεν κατάφερε να συγκρατήσει τα δάκρυά του.