Βραχύβια ήταν η κούρσα των τιμών του πετρελαίου μετά από την ανακοίνωση της βούλησης του OPEC να περιορίσει την παραγωγή του για να ανακάμψει η αγορά. Ανατρέχοντας στην εμπειρία τους από ανάλογες υποσχέσεις των πετρελαιοπαραγωγών περί συντονισμένης δράσης τους –υποσχέσεις που αποδείχθηκαν ανεκπλήρωτες –οι επενδυτές στις διεθνείς αγορές εμπορευμάτων ανέκρουσαν πρύμναν και οι τιμές του πετρελαίου εμφανίζουν την Πέμπτη σταθεροποιητικές τάσεις.
Η είδηση ότι στην άτυπη συνάντηση αξιωματούχων του OPEC στο Αλγέρι οι εκπρόσωποι των πετρελαιοπαραγωγών κρατών ενέκριναν την πρώτη μείωση της παραγωγής έπειτα από… οκτώ ολόκληρα χρόνια, έστειλε τις τιμές του πετρελαίου κατά 6% υψηλότερα το απόγευμα της Τετάρτης. Συγκεκριμένα, αποφασίστηκε να περιοριστεί κατά περίπου 700.000 βαρέλια η ημερήσια παραγωγή που κυμαίνεται σήμερα στα 32,5 έως 33 εκατ. βαρέλια. Η απόφαση θα πρέπει να επικυρωθεί κατά την επίσημη φθινοπωρινή υπουργική σύνοδο του Οργανισμού το Νοέμβριο.
Η απουσία λεπτομερειών για το πώς θα γίνει ο συντονισμός των πετρελαιοπαραγωγών κρατών (πώς θα επιμεριστεί η μείωση παραγωγής δηλαδή) και κυρίως για το πώς θα τηρηθούν οι αποφάσεις για τα νέα πλαφόν παραγωγής –κατά παράδοση οι αποφάσεις που αφορούν την παραγωγή καταστρατηγούνται από όλα τα κράτη-μέλη του Οργανισμού –καθώς επίσης και το γεγονός ότι ο Νοέμβριος που θα πραγματοποιηθεί η επίσημη φθινοπωρινή σύνοδο του OPEC ακόμα αργεί, έβαλαν σε δεύτερες σκέψεις τους επενδυτές.
Έτσι, στο Λονδίνο η τιμή του πετρελαίου Brent υποχωρούσε το μεσημέρι της Πέμπτης κατά 0,5% στα 48,45 δολάρια το βαρέλι από τα 49,09 δολάρια που είχε κλείσει την Τετάρτη.
«Οι επενδυτές και οι χρηματιστές είναι σκεπτικοί –και έχουν λόγο για να είναι. Οι κυνικοί παρατηρητές παρατηρούν την απόλυτη απουσία λεπτομερειών σε ό,τι αφορά τον τρόπο εφαρμογής της απόφασης και προεξοφλούν ότι αυτός θα είναι προβληματικός», δήλωσε στο BBC ο Μάικλ Μακάρθι, στρατηγικός αναλυτής της CMC Markets.
Οι επαΐοντες προεξοφλούν επίσης αναζωπύρωση των διαφορών μεταξύ των δύο μεγαλύτερων παραγωγών του OPEC, της Σαουδικής Αραβίας και του Ιράν, πάνω στα ζητήματα της παραγωγής. Διαφορών που τορπίλλισαν όλες τις προηγούμενες προσπάθειες συνεννόησης των κρατών-μελών του πάλαι ποτέ πανίσχυρου πετρελαϊκού καρτέλ.