Τρίτη βράδυ στον Λυκαβηττό. Στη σκηνή η Zaz, η γαλλίδα τραγουδίστρια που, αν μη τι άλλο, τα τελευταία δύο χρόνια στην Ελλάδα δεν έχει περάσει απαρατήρητη. Η νέα Εντίτ Πιάφ δεν είναι φυσικά, όπως ήθελαν να τη χαρακτηρίσουν ή να την παρουσιάσουν τα media. Είναι μια φρέσκια φατσούλα με ένα καλό γκρουπ και έναν δεμένο ήχο που έχει στοιχεία ποπ, ethnic, world και κάποια αρώματα από τζαζ. Απλά πράγματα δηλαδή, και έβλεπες την ενέργεια που έβγαζε στη σκηνή και στο κοινό και σκεφτόσουν: Τόσο δύσκολο είναι να εξαγάγει και η Ελλάδα μια «Zaz»; Που να είναι προσεγμένη, από το έθνικ σορτσάκι που θα φοράει ως το τι και πώς θα τραγουδήσει; Αλλά αυτό θέλει κόπο, τρόπο και χρόνο. Και από την άλλη, ποιος να το αναλάβει; Και ποιος το θέλει; Τα θέατρα το καλοκαίρι να γεμίζουν, οι μουσικές σκηνές τον χειμώνα και αυτά… Αλλωστε καλύτερα πρώτος στο χωριό παρά δεύτερος στην πόλη…
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ
