Μιχαλακοπούλου 80, Αθήνα 115 28 ● Τηλ.: 211-365.7000 ● Fax: 211-365.8004
● Ε-mail: epistoles@tovima.gr
▅ «Αθορύβως έρχεται το αποτέλεσμα »
Ο δρ Αντώνης Παπαγιάννης, ιατρός, από τη Θεσσαλονίκη, γράφει:
Οσο κι αν οι αστυνομικές ειδήσεις- ιδίως με επιτυχές τέλος, όπως η πρόσφατη ιστορία με τους απαγωγείς Παναγόπουλου κτλ. – αποτελούν προσφιλές ανάγνωσμα στα Μέσα, το μόνο θετικό μήνυμα που παίρνει κανείς είναι ότι όταν οι διωκτικές αρχές δουλεύουν με την αθόρυβη τακτική που αρμόζει σε τέτοιες σοβαρές υποθέσεις (χωρίς κάμερες και εκτενείς δημόσιες αναλύσεις των κινήσεών τους) μπορούν να φέρνουν αποτελέσματα. Δεν είναι τελείως παράλογο, και άδικο, να γεμίζουμε τα φύλλα με υπηρεσιακές «αποκαλύψεις» και λεπτομέρειες που μπορεί να κάνουν πιο δύσκολο το έργο των κυνηγών του εγκλήματος τη επόμενη φορά; Για να μη μιλήσουμε για την προσωπική τους ασφάλεια και ακεραιότητα.
▅ «Κύπρος Ελλήνων»
Η κυρία Σοφία Παπαπέκελα, κριτικός τέχνης, γράφει:
Πρέπει να είναι πολύ περήφανοι οι διοργανωτές της έκθεσης «Η Κύπρος των Ελλήνων» που παρουσιάστηκε πρόσφατα στην Πύλη Αμμοχώστου στη Λευκωσία. Εκθεση με πολύ πλούσιο υλικό. Μέσα από κάθε φωτογραφία της πρόβαλλε η ελληνικότητα της Κύπρου, τόσο στις ελεύθερες όσο και στις κατεχόμενες περιοχές. Εκθεση που έπρεπε να ήταν μόνιμα αναρτημένη κάπου ώστε να την επισκέπτονται και έλληνες και ξένοι, αλλά προπαντός η νέα γενιά Ελλήνων για να γνωρίσει το ιστορικό διάβα της Κύπρου μας. Παρέστην στα εγκαίνια. Για μένα οι φωτογραφίες ξύπνησαν τις πιο γλυκές μνήμες καθ΄ ότι κατάγομαι από την Αμμόχωστο. Πρέπει η έκθεση να επαναληφθεί το φθινόπωρο, όταν θα είναι ανοικτά τα σχολεία και τα πανεπιστήμια, για να μπορέσουν να την επισκεφτούν περισσότεροι νέοι.
▅ «Στη Βόρεια Κορέα!»
Ο κ. Διονύσης Γιώργος Καραλής, από το Χαλάνδρι της Αθήνας, γράφει:
Η μόνη χώρα που ο επιστολογράφος σας – θαυμαστής του Νίκου Μπελογιάννη μπορεί να βρει τον παράδεισό του είναι η Βόρεια Κορέα. Είναι ο παράδεισος που για δεκαετίες προσπαθεί το ΚΚΕ να επιβάλει στον ελληνικό λαό, με διάφορους τρόπους, πότε ένοπλους και πότε με συνθήματα ανυπακοής στους Νόμους, ελληνικούς και ευρωπαϊκούς.
▅ «Κληρονόμοι αξιωμάτων»
Ο κ. Αντώνης Μητσάνης, από την Αθήνα, γράφει:
Ο ελληνικός λαός κατήργησε μεν τη βασιλεία πλην όμως δεν τα κατάφερε εξίσου καλά και με τις βαρονίες. Η πολιτική μας σκηνή βρίθει απογόνων πολιτικών τζακιών, ενώ προ των πυλών της Βουλής συναθροίζονται και νέοι εισβολείς, ως εάν οι εκλογικές περιφέρειες να αποτελούν τιμάρια οικογενειών. Η εν λόγω πρακτική αποτελεί δεοντολογική, ηθική, πολιτική αλλά και συνταγματική ανωμαλία, δεδομένου ότι επιτρέπει την άνιση συμμετοχή προνομιακών υποψηφιοτήτων στην εκλογική διαδικασία των βουλευτών μας. Το Σύνταγμα δίνει σε κάθε έλληνα πολίτη το δικαίωμα του εκλέγειν και εκλέγεσθαι. Δεν ευλογεί ωστόσο και την κληρονομικότητα στα δημόσια αξιώματα. Η ανωμαλία αυτή μπορεί όμως εύκολα να θεραπευτεί αν τα κόμματα υιοθετήσουν την αγγλική παράδοση, που θέλει τους γόνους και συγγενείς αποχωρούντων πολιτικών να πολιτεύονται σε διαφορετική εκλογική περιφέρεια, μη όμορη προςεκείνη του συγγενούς των. Είναι βέβαιον ότι όποιο κόμμα το τολμήσει, θα εισπράξει την εκ βαθέων επιδοκιμασία του ελληνικού λαού.
▅ «Μα, έχουν οι εταιρείες τέτοια δικαιώματα;..»
Ο κ. Χάρης Γκουγκουλίτσας γράφει:
Στις 28.10.2008 από τον ιστότοπο της αεροπορικής εταιρείας Sky Εurope αγοράσαμε δύο εισιτήρια με επιστροφή (Θεσσαλονίκη- Βιέννη- Θεσσαλονίκη), με σκοπό να πάμε από τη Βιέννη στη Βουδαπέστη. Στις 3 Απριλίου λάβαμε ένα email από την αεροπορική εταιρεία που μας άλλαζε τις ώρες αναχώρησης και τις δύο ημέρες. Τους τηλεφωνήσαμε και μας είπαν ότι δεν έχουμε άλλη επιλογή. Ή δεχόμαστε ή χάνουμε το ταξίδι και το εισιτήριό μας. Είπαμε τότε να μεταφέρουν τις πτήσεις μας μία ημέρα αργότερα. Η εταιρεία μάς έστειλε με email νέες ώρες πτήσεων. Πάνω σε αυτό το πλάνο κανονίσαμε ξανά το ταξίδι μας. Στις 5 Ιουνίου, βλέποντας τυχαία στην ιστοσελίδα της εταιρείας τις πτήσεις για το Σάββατο 6 Ιουνίου (ημέρα του ταξιδιού μας), είδαμε ότι πουλούσε εισιτήρια αντί για τις 16.00
που ήταν η πτήση, για τις 20.30! Είχε αλλάξει την ώρα πτήσης χωρίς να μας ενημερώσει! Σε λίγο λάβαμε από την εταιρεία το σχετικό email. Μας είχαν διαλύσει τελείως το ταξίδι μας. Πλέον τα χάναμε όλα, εισιτήρια λεωφορείων, ξενοδοχεία, όλα! Τηλεφωνήσαμε στην εταιρεία, μας είπαν ή ταξιδεύουμε στη νέα ώρα ή χάνουμε τα χρήματά μας και μας έκλεισαν ο τηλέφωνο. Την επομένη πήγαμε στο αεροδρόμιο Θεσσαλονίκης και ψάξαμε εκπρόσωπο της εταιρείας. Δεν υπήρχε παρά μόνο κάποια που είπε ότι εκπροσωπεί πολλές αεροπορικές εταιρείες και το μόνο που ξέρει είναι ότι η Sky Εurope θα έχει μεγάλη καθυστέρηση. Της ζητήσαμε κάποια βοήθεια. Να πετάξουμε με πτήσεις άλλων εταιρειών για να μη χάσουμε το ταξίδι μας στη Βουδαπέστη. Δεν το δέχθηκε. Ζητήσαμε τότε έστω να μας βρει η εταιρεία ένα ξενοδοχείο για το Σάββατο 6 Ιουνίου που θα φτάναμε στο κέντρο της Βιέννης γύρω στα μεσάνυχτα. Τίποτα. Δεν είχαμε κανένα δικαίωμα, μας είπαν. Ή πετούσαμε όταν ήθελαν αυτοί, με όσες δυσάρεστες συνέπειες, ή χάναμε ταξίδι και χρήματα. Πήγαμε στην Υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας του αεροδρομίου «Μακεδονία». Ο υπεύθυνος μας έδωσε ένα χαρτί που ανέφερε τη δηλωμένη καθυστέρηση από την αεροπορική εταιρεία. Μας είπε να το κρατήσουμε και να κάνουμε καταγγελία. Η αναβολή της πτήσης μάς χαλούσε όλα τα σχέδια. Εστω με σκυμμένο κεφάλι, αποφασίσαμε να μείνουμε στη Βιέννη αντί στη Βουδαπέστη. Ξαναπήγαμε στην υπάλληλο και μας είπε ότι μίλησε με τα κεντρικά της εταιρείας, ότι χάσαμε την ευκαιρία και ότι δεν θα μας δεχθούν στην πτήση και ας κάνουμε ό,τι καταγγελία θέλουμε! Δεν θα μας έβαζαν στο αεροπλάνο! Εχει τέτοια δικαιώματα μια αεροπορική εταιρεία; Ο πολίτης δεν έχει κανένα δικαίωμα;
▅ Ονειρο κλωνοποιημένου, έτους 2200
Ο κ. Διονύσης Σταμάτης, από τον Βόλο, γράφει:
Ο κλωνοποιημένος Μάκης ξύπνησε με ελαφρύ πονοκέφαλο από τη χθεσινοβραδινή έξοδο. Εβγαλε τον φορτιστή από την πρίζα και έκλεισε προσεκτικά το καπάκι της υποδοχής του καλωδίου που ήταν ενσωματωμένο στον αστράγαλό του. Ανοιξε το κινητό των 20 τεραμπάιτ και πριν διαβάσει τα εισερχόμενα μηνύματα παρακολούθησε με σχετική αδιαφορία τα χθεσινά όνειρα που καταγράφηκαν στο κινητό που είχε δίπλα στο μαξιλάρι του. Τρία διαφορετικά όνειρα είδε εκείνο το βράδυ. Το πρώτο ότι πέταγε, το δεύτερο ότι ήταν οδηγός λεωφορείου και το τρίτο, που ήταν και μεγάλης διάρκειας, ότι ζούσε στον Βόλο εν έτει 2009 και τα ΄πινε με τους φίλους, χειμώνα καιρό, σε τσιπουράδικο της παραλίας. Είδε τον εαυτό του να καπνίζει αρειμανίως. Αναβε τα τσιγάρα το ένα μετά το άλλο και δεν τον ενδιέφερε αν δίπλα του καθόταν ένα αντρόγυνο με παιδιά που δάκρυζαν τα μικρά τους μάτια από τον πολύ καπνό που με εγωισμό και αδιαφορία αυτός δημιουργούσε. «Ελα ρε, πώς κάνουν έτσι, τι διάολο, ήρθα να πιω, δεν θα καπνίσω κιόλας; Εδώ είναι Ελλάδα και δεν περνούν οι νόμοι. Τι; Παθητικοί καπνιστές; Και ποιος τους είπε να μπουν στο μαγαζί; Τα καυσαέρια, η βρώμικη θάλασσα, το νερό με το χλώριο, η μυρουδιά από τις χωματερές, η ηχορρύπανση από το νοσοκομείο, τα στερεά απόβλητα, το νέφος της πόλης, τα μεταλλαγμένα παγωτά, γλυκά, τρόφιμα, η ανεξέλεγκτη ακτινοβολία από τις κεραίες κινητής τηλεφωνίας και τόσα άλλα… το τσιγάρο τους έφταιξε;». Δεν γνώριζε τίποτα για τους 2.000 θανάτους ενεργών και άλλους 700 παθητικών καπνιστών. Εκλεισε το κινητό με έκπληξη από όσα είδε και είπε. Τελικά, έχουν δίκιο οι επιστήμονες και οι ερευνητές που λένε ότι στον 20ό αιώνα υπήρξε η μεγαλύτερη πάθηση-πανδημία όλων των εποχών: το κάπνισμα!
Διαφωνείτε; «Το Βήμα» δέχεται ευχαρίστως απαντήσεις, παρατηρήσεις και αντιρρήσεις.
Μιχαλακοπούλου 80, Αθήνα 115 28 ● Τηλ.: 211-365.7000 ● Fax: 211-365.8004
● Ε-mail: epistoles@tovima.gr
