Με την «Ιουλιέτα» στο Δίπυλο
«Και τα χρόνια περνούσαν και περνούσαν… κι ο έρωτάς μου ανεκπλήρωτος. Να όμως που κανείς δεν πρέπει να απελπίζεται. Ποτέ δεν είναι αργά για τον έρωτα». Η Ράια Μουζενίδου από το 1997 αναζητούσε τον χώρο εκείνο που θα στέγαζε το όνειρό της. Οι περιπλανήσεις της ήταν πολλές. «Αρχισα την αναζήτηση του χώρου από την Πλάκα, μετά στο Γκάζι, στο Θησείο, στα Εξάρχεια, και τελικά βρήκα αυτόν εδώ τον χώρο και δημιούργησα το Δίπυλο».
Το Δίπυλο δεν είναι θέατρο. Για την ακρίβεια δεν είναι μόνο θέατρο. Μπαίνοντας συναντάς ένα υπέροχο φουαγέ από πέτρα και ξύλο. Στο βάθος του υπάρχει μία τεράστια θεατρική αίθουσα, τετράγωνη, με μετακινούμενες τις θέσεις των θεατών. Μια μικρή σκάλα σε οδηγεί στο ημιυπόγειο, στο οποίο θα στεγαστεί μελλοντικά το μπαράκι, το «Μεθυσμενάκι», όπου θα παίζεται ζωντανά μουσική και θα λαμβάνουν χώρα σατιρικά δρώμενα. Δύο μεγάλες καλοσχεδιασμένες σκάλες που ξεκινούν από το φουαγέ οδηγούν στον επάνω χώρο, ο οποίος θα φιλοξενεί εκτός από θεατρικές παραστάσεις και παραστάσεις χορού αλλά και συναυλίες. Ακόμη πιο ψηλά, στην ταράτσα, θα λειτουργεί το «Video Art Cafe».
«Και αφού τώρα μπορώ να τον στεγάσω» συνεχίζει η Ράια Μουζενίδου «προχώρησα και στην πρώτη μας “επαφή”, που γέννησε το “Με αφορμή τον Σαίξπηρ, Λέγε με Ιουλιέτα”. Και επειδή οι μεγάλοι έρωτες δεν είναι παίξε γέλασε, είμαι αποφασισμένη να συνεχίσω. Κι ένας Θεός ξέρει τι θα προκύψει. Εγώ πάντως είμαι έτοιμη για όλα…».
Αλλωστε, όπως και η ίδια εξομολογείται, «δεν τον δημιούργησα γιατί ήθελα να σκηνοθετώ ή να βρω δουλειά. Θα μπορούσα να δουλέψω αλλού. Τον ξεκίνησα γιατί ήθελα να κάνω διαφορετικά πράγματα».
Ολο αυτό το διάστημα η Ράια Μουζενίδου είχε αφιερωθεί στην αναζήτηση χώρου και δεν μπόρεσε να δουλέψει στο θέατρο. Το τίμημα ήταν μεγάλο. «Μου έλειψε πάρα πολύ το θέατρο και δεν είμαι από αυτούς που λένε ότι μπορώ να ζήσω χωρίς το θέατρο. Νόμιζα κάθε χρονιά ότι θα ξεκινούσα και έπεφτα έξω. Ετσι γίνονταν προτάσεις και τις αρνιόμουν γιατί έλεγα ότι θα αρχίσω με το δικό μου. Και μου ‘στριψε. Αρχισα να ασχολούμαι με καλώδια, μάζευα υλικά και άρχισα να κάνω κοσμήματα, μικρογλυπτικές, να αγοράζω δέρματα, να τα κολλάω, για να μπορώ να κάνω κάτι. Σκέφτηκα τι κάνουν οι φυλακισμένοι όταν θέλουν να βγάλουν την ενέργειά τους».
Από την περασμένη Παρασκευή το Δίπυλο άνοιξε τις πύλες του προς το παρόν μόνο για τον κάτω χώρο. Εκεί θα παίζεται και η παράσταση του έργου που συνέγραψε η σκηνοθέτις. «Πώς έγινε το μαγείρεμα αυτού του έργου; Ε, είχα και συμπαράσταση τους καλύτερους που βρήκα. Γιατί η μαμά μου μού έλεγε πάντοτε ότι το φαΐ δεν θέλει περίπλοκα πράγματα για να γίνει καλό. Απλώς υλικά άλφα άλφα. Ετσι, έπεισα τον Γιώργο Χασάπογλου να συνεργαστεί στους διαλόγους και τον Λευτέρη Παπαδόπουλο στους στίχους. Αναπόφευκτα λοιπόν το “Με αφορμή τον Σαίξπηρ, Λέγε με Ιουλιέτα” μάς μιλάει για τον έρωτα και τα τερτίπια του».
Η παράσταση του έργου «Με αφορμή τον Σαίξπηρ, Λέγε με Ιουλιέτα» της Ράιας Μουζενίδου σε συνεργασία των Γ. Χασάπογλου και Λ. Παπαδόπουλου παρουσιάζεται στο Δίπυλο (Καλογήρου Σαμουήλ και Διπύλου, Ψυρρή, τηλ. 210 3229.771). Η σκηνοθεσία, ο σκηνικός χώρος και τα κοστούμια είναι της Ράιας Μουζενίδου. Βοηθός σκηνογράφου η Μαργαρίτα Σαμαρά. Στην παράσταση παίζουν μουσική ζωντανά οι Μέμος Μπεγνής (πιάνο), Γιάννης Παπαγιάννης (κλαρινέτο και πιάνο) και Τέτα Κόλια (κιθάρα). Παίζουν οι ηθοποιοί: Κ. Ανταλόπουλος, Ν. Γιαννακάς, Μ. Γουλά, Σ. Δρίβας, Τ. Κόλια, Μ. Μπεγνής, Γ. Παπαγιάννης, Χ. Τσάφου.
