Ακόμη και μια πράξη τόσο αποτρόπαιη μπορεί, αν όχι να επουλωθεί, τουλάχιστον να «γεννήσει» κάτι τόσο θεόπνευστο όπως η δημιουργία. Η Μπίλι Χόλιντεϊ, η Φιόνα Απλ, η Μέριλιν Μονρόε και η Οπρα Γουίνφρεϊ είναι μερικές από τις σταρ που κλήθηκαν να επιζήσουν της τραυματικής εμπειρίας
Ισως ο μύθος της Φιλομήλας να ταιριάζει «γάντι» σε ορισμένα «βλοσυρά» κορίτσια της ποπ κουλτούρας. Διότι αυτή η θυγατέρα του μυθικού βασιλιά της Αθήνας Πανδίονος, μια αρχαία Μπίλι Χολιντέι με γαρδένιες στα μαλλιά και φτερά χελιδόνας, κατάφερε πρώτη να ενσταλάξει την οδύνη ενός βιασμού σε τέχνη. Υφαίνοντας την τραγική ιστορία της πάνω σε ένα πέπλο που θα το διάβαζαν όλοι όσοι δεν μπορούσαν να ακούσουν τη φωνή της ο βιαστής της και άντρας της αδελφής της Τηρεύς τής είχε κόψει τη γλώσσα προσδίδοντάς της τη φλύαρη μακαριότητα μιας άλαλης Μαντόνας.
Κάποια από τα άλλα, τα εκτός αρχαίας ελληνικής μυθολογίας, «βλοσυρά» κορίτσια (όπως τουλάχιστον αποκαλεί εαυτόν η νεαρή ρόκερ Φιόνα Απλ στο ομώνυμο τραγούδι της) έσπευσαν να υφάνουν τα δικά τους πέπλα. Οι θεοί βέβαια δεν ήταν εκεί μετά να τους χαρίσουν τη λύτρωση μεταμορφώνοντάς τες σε πουλιά που θα έφευγαν μακριά. Το στέλεχος της δισκογραφικής εταιρείας που άκουσε για πρώτη φορά, το 1996, την κασέτα με τη φωνή της Απλ μόλις 17 χρόνων τότε νόμισε ότι αυτή η μαγικά «φθαρμένη», άλτο φωνή έβγαινε από το λαρύγγι κάποιας μεσήλικης μαύρης τραγουδίστριας με βιογραφικό τουλάχιστον μιας… Ελα Φιτζέραλντ. Και ύστερα κάποιος τον ενημέρωσε ότι επρόκειτο για ένα κορίτσι που μόλις είχε διασχίσει το συνήθως ονειροπόλο κατώφλι της εφηβείας. Ενα κορίτσι με βαθιά πράσινα μάτια που έλεγαν ιστορίες τις οποίες ελάχιστοι ήταν προετοιμασμένοι να ακούσουν.
Η ίδια δεν φοβάται να μιλήσει. Ακόμη και όταν άρχισαν να καταφθάνουν στην πόρτα της σωρεία οι προσκλήσεις για την τελετή απονομής των βραβείων του MTV εκείνη προβαίνει σε εκ βαθέων εξομολογήσεις που δημιουργούν το λιγότερο αμηχανία. «Δεν ήθελα να πω ψέματα γι’ αυτό που μου συνέβη, από την άλλη βέβαια δεν ήξερα πώς θα αντιδρούσαν απέναντί μου» σχολιάζει σήμερα την μπορεί και υπέρ το δέον ειλικρίνειά της. Για μερικούς βέβαια μόνο το τραγούδι της «Sullen Girl», που φιγουράρει αινιγματικό ανάμεσα στους τίτλους των τραγουδιών του πρώτου της άλμπουμ «Tidal», ήταν αρκετό. Διότι η εμπειρία του βιασμού της σε ηλικία μόλις 12 ετών σε έναν διάδρομο έξω από το διαμέρισμα των γονιών της από έναν άγνωστο συνοψίστηκε στην εντέλεια σε λίγους στίχους που μιλούν για ένα κλεμμένο μαργαριτάρι.
Ο άγνωστος στον διάδρομο
Δέκα χρόνια αργότερα η νεαρή «πριγκίπισσα του Πρόζακ», όπως την απεκάλεσαν πρόσφατα οι «Τάιμς του Λονδίνου», σχολιάζοντας προφανώς τις παιδιόθεν καταθλιπτικές τάσεις της, δεν έχει επουλώσει το τραύμα. Παραδέχεται ότι έφθασε στο σημείο να φλερτάρει επικίνδυνα με την anorexia nervosa, σε μια απονενοημένη προσπάθεια να αποσκελετωθεί, μήπως και πάψουν επιτέλους να αντιμετωπίζουν το σώμα της σαν «δόλωμα». Σε κρίσεις αυτοκαταστροφής δεν δίστασε να βγει με άντρες που είχαν μια ανατριχιαστική ομοιότητα με εκείνο τον άγνωστο στον διάδρομο.
Τελικά οι Φιλομήλες ζουν ανάμεσά μας. Και υφαίνουν… αυτοκρατορίες, όπως θα μπορούσε κανείς με βεβαιότητα να ισχυριστεί για την Οπρα Γουίνφρεϊ. Και όμως ελάχιστοι γνωρίζουν ότι η σιδηρά κυρία της αμερικανικής τηλεόρασης, η πρώτη μαύρη δισεκατομμυριούχος του πλανήτη, η γυναίκα που ήρθε δεύτερη στη λίστα του περιοδικού «Forbes» με τους 100 πιο ισχυρούς παράγοντες της σόου μπιζ, είχε βιώσει στην παιδική της ηλικία ίσως την πλέον οδυνηρή για μια γυναίκα πράξη βίας. Δεν αρνείται ότι ο βιασμός της σε ηλικία 9 ετών από έναν εξάδελφό της αλλά και η σεξουαλική κακοποίηση που υπέστη καθ’ όλη τη διάρκεια της εφηβείας της στιγμάτισαν τον τρόπο που έμαθε να επιβιώνει. Συνήθως αναφέρεται σε αυτά τα γεγονότα με ένα ανεπαίσθητο, γλυκόπικρο μειδίαμα είναι τα «φαντάσματά» της, έτσι της αρέσει να τα ονομάζει.
Οταν εκλήθη στα γυρίσματα της κινηματογραφικής «Αγαπημένης» να βιώσει τον βιασμό της ηρωίδας τής Τόνι Μόρισον, τα «φαντάσματα» ήταν εκ νέου εκεί. «Στη σκηνή που οι λευκοί παίρνουν το γάλα από το στήθος της Σέθε έκλαιγα ακατάπαυστα» θα πει στις συνεντεύξεις Τύπου για την προώθηση της ταινίας. «Ο Τζόναθαν (σ.σ.: Ντέμι) και η Τόνι μού έλεγαν και μου ξανάλεγαν: “Αισθάνεσαι οίκτο γι’ αυτήν, κυριαρχείσαι από αυτά που νιώθεις για τη Σέθε και δεν μπορείς να γίνεις εκείνη”».
Για τους οξυδερκείς αυτή η ικανότητά της ή μάλλον η προθυμία της να μοιραστεί με τους θεατές τα πλέον επτασφράγιστα μυστικά της από το ότι έπεσε θύμα βιασμού ως το ότι κάποτε έφαγε… μια ολόκληρη σακούλα με ψωμάκια για χοτ ντογκ περιχυμένα με σιρόπι σφενδάμνου είναι και το θαυματουργό μυστικό της συνταγής «Γουίνφρεϊ». Τα βραβεία που έβαλε στην τσέπη ως οικοδέσποινα του 13ετούς πλέον τηλεοπτικού σόου της («The Oprah Winfrey Show») επιβεβαιώνουν την εμπορικότητα τοιούτων εκμυστηρεύσεων «στον αέρα».
Υπήρξαν βέβαια και βιασμοί διασήμων γυναικών που όπως είναι, ας μη γελιόμαστε, η συνήθης διαδικασία όσον αφορά τις κοινές θνητές «κουκουλώθηκαν» ή έμειναν εσαεί ανεξακρίβωτοι. Ενδεικτική η περίπτωση της Φράνσις Φάρμερ (την υποδύθηκε η Τζέσικα Λανγκ στην ομώνυμη ταινία), το ξανθό «κακό κορίτσι από το Δυτικό Σιάτλ» που είχε «τρελάνει» το Μπρόντγουεϊ τις δεκαετίες του ’30 και του ’40. Για πάνω από επτά χρόνια η Φάρμερ αποκλείστηκε από κάθε δικαίωμα στο πνεύμα και στο σώμα της. Εγκλωβισμένη σε ένα σανατόριο αποκλειστικά για αστέρες της μεγάλης οθόνης, στη La Crescenta της Καλιφόρνιας, η Φάρμερ είχε γίνει βορά των ψυχιάτρων που είχαν… εσφαλμένα διαγνώσει ότι «έπασχε από μανιοκαταθλιπτική ψύχωση». Λίγο καιρό προτού πεθάνει, το 1970, αποκαμωμένη πλέον από τα ηλεκτροσόκ και το μένος των διαπιστευμένων «ψυχοχειρουργών της», μίλησε γι’ αυτά που πραγματικά συνέβαιναν στους θαλάμους ττης κλινικής. Οπως τους απανωτούς βιασμούς της από νοσοκόμους και μεθυσμένους «μισθοφόρους» της ντόπιας στρατιωτικής βάσης.
Οι κυρίες και τα μπλουζ
Και για τη Μέριλιν είχε κυκλοφορήσει παρεμφερής ιστορία. Ακριβώς 36 χρόνια μετά τον θάνατό της, στην πολύκροτη βιογραφία της «Μέριλιν Μονρόε Ερευνα για μια δολοφονία», ο Ντον Γουόλφ αποκαλύπτει ένα ακόμη ζοφερό στιγμιότυπο από τη σύντομη ζωή της σταρ. Σύμφωνα πάντα με τον Γουόλφ, οι λεπτομέρειές του ήρθαν στο φως χάρη στον Μπιλ Μπλούμφιλντ, φωτογράφο του Σινάτρα. Το Σαββατοκύριακο πριν από τον θάνατό της ο Φράνκι προσκάλεσε τη Μέριλιν στο ράντζο του στη Νεβάδα, παρέα με τον «κολλητό» του νονό της Μαφίας Σαμ Τζιανκάνα. Στη διάρκεια αυτού του Σαββατοκύριακου ο Σινάτρα και ο Τζιανκάνα «πότισαν» ουσίες τη Μέριλιν και έδωσαν το σύνθημα για τον βιασμό της από πλείστους παρευρισκομένους. Είχαν μάλιστα αναθέσει σε κάποιον «δικό» τους να φωτογραφίσει τα τεκταινόμενα άλλωστε ένα τέτοιο φιλμ θα αποδεικνυόταν εξαιρετικά χρήσιμο για έναν μελλοντικό εκβιασμό της χολιγουντιανής ντίβας. Ο Μπλούμφιλντ που εμφάνισε το εν λόγω φιλμ υπέστη τρομακτικό σοκ με αυτά που αντίκρισε μέσα στον σκοτεινό θάλαμο.
Στην αυτοβιογραφία της «Η κυρία τραγουδάει τα μπλουζ», που κυκλοφόρησε εν έτει 1958, η Μπίλι Χολιντέι καταγράφει, «κλινικά» σχεδόν, σαν να συμπληρώνει το βιβλίο συμβάντων της Αστυνομίας, ένα από τα κομματάκια οδύνης των παιδικών της χρόνων. «Ο κύριος Ντικ με είδε που γλάρωνα και με πήγε στο πίσω δωμάτιο να ξαπλώσω. Είχα σχεδόν αποκοιμηθεί όταν ο κύριος Ντικ ήρθε στα μουλωχτά και βάλθηκε να μου κάνει ό,τι και ο ξάδελφος Χένρι. Αρχισα να κλωτσάω και να στριγκλίζω σαν τρελή. Με το που με άκουσε η γυναίκα που είχε το σπίτι μπήκε πίσω και προσπάθησε να μου κολλήσει το κεφάλι και τα μπράτσα στο κρεβάτι για να μου ορμήσει εκείνος. Τους έκανα όμως και πάθανε με τις κλωτσιές, τις γρατσουνιές και τις στριγκλιές μου. Ξαφνικά εκεί που κρατούσα την ανάσα μου άκουσα κάτι αγριοφωνάρες και στριγκλιές. Οπου να σου η μάνα μου με έναν αστυνομικό να σπάνε την πόρτα». Για λίγο μόνο αφήνεται: «Δεν θα την ξεχάσω ποτέ μου εκείνη τη νύχτα. Ακόμη και πόρνη να ‘σαι τον βιασμό δεν τον θες. Μια πόρνη μπορεί να βγάλει 250 δολάρια τη μέρα και πάλι δεν γουστάρει να τη βιάσουν. Είναι το χειρότερο πράγμα που μπορεί να συμβεί σε μία γυναίκα. Και να που μου ‘τυχε εμένα στα δέκα μου» (1984, εκδόσεις Αγρα). Φαίνεται όμως αυτό το κομματάκι οδύνης (αξίζει να σημειωθεί ότι μετά το συμβάν η μικρή εστάλη σε… σωφρονιστήριο) βοήθησε να συμπληρωθεί αργότερα το θαυματουργό παζλ της μπλουζ φωνής της. Αυτό που την έκανε να τραγουδά όπως μόνο μία λυτρωμένη Φιλομήλα θα μπορούσε το «What a Little Moonlight Can Do».
