Πίσω από το δακρύβρεχτο διάγγελμα α λα Μάρθα Βούρτση της κυβερνητικής εκπροσώπου μετά την απόφαση-καταπέλτη του ΣτΕ,
Πόσο κυνισμό, πόση αλαζονεία, πόσο θεσμικό κατήφορο μπορούμε να καταναλώσουμε ακόμα, εξαντλώντας την αγανάκτησή μας στον μικρόκοσμο
Ο ρόλος του διανοούμενου ως μαχητικού κριτή της εξουσίας διαμορφώθηκε ουσιαστικά τον 19ο αιώνα με τη δράση του Εμίλ Ζολά στην υπόθεση Ντρέιφους.
«Για να συλλάβουμε την ουσία της δημοκρατίας, πρέπει να έχουμε στο μυαλό μας την αντίθεση μεταξύ ιδεολογίας και πραγματικότητας: η σημασία της σε αυτό το ζήτημα είναι θεμελιώδης»*.
Ακόμα και τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, τα λίγα που διατηρούν κάποια επαφή με την πραγματικότητα, αντιλαμβάνονται ότι το όχημα του άκρατου λαϊκισμού που τους οδήγησε στην εξουσία έχει πλέον εκτροχιαστεί.
Δεν ξέρω τι θα έλεγε σήμερα ο Αγγελος Ελεφάντης αν έβλεπε και άκουγε τους συντρόφους και συνοδοιπόρους του στον «Πολίτη», διανοούμενους της ανανεωτικής υποτίθεται Αριστεράς τότε,
Εδώ και τρία χρόνια ο χώρος της πάλαι ποτέ διαλαμψάσης Κεντροαριστεράς συζητεί, διαβουλεύεται, συγκρούεται για την περιβόητη πια ανασύνταξη της δημοκρατικής παράταξης
Επιτέλους οι έλληνες πολίτες μπορούν πλέον να κοιμούνται ήσυχοι. Χάρις στις άοκνες προσπάθειες των κ.κ. Τσίπρα και Παππά, το τέρας της διαπλοκή